خداحافظ ای ماه دوری از زشتی‏ ها .
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. && تبسم && آواتار ها
    && تبسم &&
    کاربر سایت
    Jul 2015
    تهران
    60
    0
    تشکر شده : 75

    پیش فرض خداحافظ ای ماه دوری از زشتی‏ ها .



    خداحافظ ای ماه دوری از زشتی‏ ها/ از علم و مهارت و فرهنگ هم باید انفاق کرد/ روز بیست و نهم میهمانی

    فرهنگ > دین و اندیشه - خدایا بر محمّد و آلش رحمت فرست و حسن مصاحبت این روز را روزی ما ساز و از سوء مفارقتش به سبب ارتکاب نافرمانی یا اکتساب گناه کوچک یا بزرگی نگاه‌دار ...
    شرحی مختصر بر دعاى روز بیست ونهم ماه مبارک رمضان
    اللهمّ غَشّنی بالرّحْمَةِ وارْزُقْنی فیهِ التّوفیقِ والعِصْمَةِ وطَهّرْ قلْبی من غَیاهِبِ التُّهْمَةِ یا رحیماً بِعبادِهِ المؤمِنین.
    به نظر مي رسد سالك در اين ميدان دچار "حيراني" است. او كه خود را در آخرين ساعات اين ميهماني عجيب و فرح بخش مي بيند، دچار طوفان سهمگين "حيراني" مي گردد. حيراني كه پس از تفكر و معرفت هاي گذشته بر او حاصل شده است. او از يك طرف خود را در فصل وصل و قرب معشوق مي بيند و از طرف ديگر خوفِ گرفتاري در هجران، و اتمام اطعام الهي بر وجودش چيره شده است. در اين هنگام از خداوند مي خواهد او را به رحمت خود بپوشاند و "حال قرب او را به مقام قرب" تبديل کند.

    جملاتی از دعای وداع امام سجاد(ع) با ماه رمضان/ درس های ماه رمضان آیت الله آقا مجتبی تهرانی
    دعای وداع امام زین‏ العابدین(صلوات الله علیه) را از صحیفه كه دقيقاً بعد از دعاي دخول ماه مبارك است، مطرح می كنيم. اینطور نقل شده که وقتي ماه رمضان تمام شد، حضرت در روز آخر ما مبارک رمضان، این دعا را می‏ خواندند که دعای چهل و پنجم صحیفه است.

    که در محاورات عربی، چه بسا در آداب شرعیه ما هم این‏طور باشد؛ هم در هنگام ورود به شخص سلام می‏ کنند و هم هنگام خروج و وداع؛ یعنی دو نفر وقتي که به هم می‏ رسند، به هم سلام می‏ کنند و وقتي كه می‏ خواهند از هم جدا شوند نيز سلام می‏ کنند. ولی ما در محاورات، هنگام برخورد «سلام» مي‏ كنيم و هنگامی که می‏ خواهیم جدا شویم، می‏ گوییم: «خداحافظ» عرب زبانان به جای «خداحافظ» مثل هنگام برخورد، می‏ گویند: «السلام علیک».

    من این را عرض کردم به خاطر این‏که در جملاتی که از زین ‏العابدین (صلوات الله علیه) تحت عنوان دعای وداع نسبت به ماه مبارک رمضان آمده است، از اين تعبير بسيار استفاده شده است. من فقط آن جملاتی را که حضرت تحت عنوان «خداحافظی با ماه مبارک رمضان» در این دعا دارند، مطرح می‏ کنم. حضرت در ابتداي اين دعا مطالب مفصّلی دارند تا به اين‏جا می‏ رسند كه: «فَنَحْنُ قَائِلُونَ» از اين‏جا به بعد خطاب حضرت به ماه مبارك رمضان است؛ اين قطعه مقدّسه از زمان.
    خداحافظ اي ماه بزرگ خدا!
    «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ وَ يَا عِيدَ أَوْلِيَائِهِ الْأَعْظَمَ»، این عبارت «السلام علیک» را دیگر خودتان مي ‏توانيد ترجمه كنيد. الآن گفتم: یعنی خداحافظ! خداحافظ ای ماه بزرگ خدا و عید بزرگ اولیای خدا! «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ وَ يَا خَيْرَ شَهْرٍ فِي الْأَيَّامِ وَ السَّاعَاتِ» خداحافظ ای بزرگ‏ترین همراه از ميان زمان‏ ها و اوقات؛ و بهترین ماه ‏ها در ایّام و ساعات. زین‏ العابدین چه تعبیراتی می‏ کند! «السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْرٍ قَرُبَتْ فِيهِ الْآمَالُ وَ نُشِرَتْ فِيهِ الْأَعْمَالُ» خداحافظ ای ماهی که آرزوهایمان در تو نزدیک شد؛ یعنی امیدمان این بود كه ماه رمضان بیاید و بتوانیم خودمان را اصلاح کنیم و گرفتاری‏ هایمان را برطرف کنیم. خداحافظ ای ماهی که اعمال نیک در تو منتشر شد؛ واقعاً هم همین بود كه هر کسی در حد خودش اعمال صالح انجام مي‏ داد.
    دوري تو برايم سخت است، اي مونس من!
    «السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ قَرِينٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً وَ أَفْجَعَ فِرَاقُهُ مَفْقُوداً» خداحافظ ای همراه من که ارزش تو بالا بود و اكنون که می ‏روی دلم را به درد می‏ آوری. فراق تو براي من بسيار دردناک است. تعبير زین ‏العابدین اين است كه: «وَ أَفْجَعَ فِرَاقُهُ مَفْقُوداً» فراق تو بسيار دردناک است. «السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيفٍ آنَسَ مُقْبِلًا فَسَرَّ» خداحافظ ای مونس من، که وقتی آمدی من را خوشحال ‏کردی، «وَ أَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَی» و اكنون كه می ‏روی، من را به وحشت می‏ اندازی، كه بدون تو چه كنم. آن موقع خوشحال شدم، اما الآن چه؟ از دوري تو هراسانم.
    خداحافظ اي ماه دوري از زشتي‏ها
    «السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ مُجَاوِرٍ رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ قَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ» خداحافظ ای همراه من که تا بودی، دل من رقیق بود و از آن سر سختی هايش، بیرون آمده بود. من در اين ماه لطیف شده بودم و به سراغ خدا مي رفتم، « قَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ »، وقتی كه تو آمدی، گناهانم کم شد. «السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ نَاصِرٍ أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ وَ صَاحِبٍ سَهَّلَ سَبِيلَ الْإِحْسَانِ» خداحافظ اي یاوری که كمك كردي تا من بر شیطان غلبه کنم و ای همراهی که راه ‏های نیکی را بر من آسان کردی.
    خداحافظ اي ماه آزادي از دوزخ
    «السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا أَكْثَرَ عُتَقَاءَ اللَّهِ فِيكَ وَ مَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَهُ بِكَ» خداحافظ ای ماهی که تعداد آزادشد‏گان از آتش جهنم در تو زیاد شد. اين اشاره به همان روايتی است که خداوند در هر شب، به هنگام افطار هزار، هزار کس را از آتش جهنم نجات می‏ داد؛ در شب‏ های جمعه هر یک ساعت، اين‏طور مي‏ كرد و در شب آخر ماه رمضان به مقدار تمام كساني كه در كلّ اين ماه از آتش نجات داده است را نجات می ‏دهد.
    ای خدا! آيا می شود كه امشب ما هم یکی از اين آزاد شده‏ ها باشیم؟ سعادتمند شد کسی که حریم احترام تو را رعایت کرد. «السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَمْحَاكَ لِلذُّنُوبِ وَ أَسْتَرَكَ لِأَنْوَاعِ الْعُيُوبِ» خداحافظ ای ماهی که گناهان را پاک کردی و محو نمودی و همه عيب ‏ها را، هر چه كه بود، پوشاندی. « السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمِينَ وَ أَهْيَبَكَ فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ» خداحافظ اي ماه! چ‏قدر براي گناه‏كاران طولاني بودي و چ‏قدر براي مؤمنين عظمت داشتي!
    از علم و مهارت و فرهنگ هم باید انفاق کرد/ تفسیرهای ماه رمضان امام موسی صدر
    انفاق (قسمت دوم)
    انفاق کردن علم یا تجربه یا مهارت نیز از انواع انفاق است که تاثیر اجتماعی زیادی دارد. چنان که از انسان مومن به خدا خواسته شده که خودخواه نباشد و همه چیز را برای خود نخواهد، آنچه مال اوست در حقیقت امانتی از جانب خدا در دست اوست.
    هنگامی که چشم به دنیا گشودیم، هیچ چیز نداشتیم و پروردگار همه این نعمت ها را به ما تقدیم کرد و از این نعمت های الهی در شرایط مختلف بهره بردیم. مثلا از وراثت، تجربه دیگران، امنیت، مهارت و اوضاع کلی. همه افراد جامعه و همه کسانی که در گذشته کوشیده اند و کار کرده اند و تجربه ها را به دیگران تقدیم کرده اند در ثروت و مهارت و علم و فرهنگ ما مشارکت دارند.
    آینده هم در افزایش امکانات ما نقش دارد زیرا ما هم آرزوهایی برای آینده داریم و هم برنامه هایی برای تامین زندگی فرزندانمان و نسل های آینده.بدین گونه درمی یابیم که هر چه مال یا مقام داریم، نتیجه تلاش گروهی گذشتگان و حاضران و آیندگان در گذشته و حال و آینده است. مهارت و فرهنگ و علمی که کسب کرده ایم از کتاب ها و استادان و مدارسی است که گذشتگان و پدران ما آنها را تامین کرده اند.
    پس می فهمیم که مدیون تلاش دیگران هستیم، اگر بخواهیم آنچه در تملک ماست احتکار کنیم، چیزی را که حق ما نیست احتکار کرده ایم. بنابراین باید علم و مهارت و خدماتمان را انفاق کنیم، همان طور که واجب است از اموالمان انفاق کنیم.
    به عبارت دیگر قرآن می خواهد انسان را به این رهنمون کند که خودش را در اختیار امت بداند، آنچه در اختیار و تملک ماست امانت خدا در دست ماست و برماست که آن را انفاق کنیم. از سوی دیگر تقدیم کردن نفس و مال و مقام برای ما بهتر است و ضامن خوشبختی دنیا و آخرت ماست.
    این معنا و مفهوم به شکل بارزی در واجبات انسان روزه دار پش از ماه رمضان مشخص می شود. از واجب ترین واجبات زکات فطریه است. در احادیث آمده است که زکات فطریه حیات انسان را مصون می دارد. طبیعی است که انفاق، سلامت نفس را و سلامت جامعه را تامین کند. ترک انفاق نیز به ظلم اجتماعی و در افتادن نفس به هلاکت منجر می شود و چون اسلام می خواهد که سعادت انسان را در روز عید فطر تکمیل کند، بر او صدقه و زکات فطر را به میزان هر فردی از افراد خانواده اش واجب می کند تا دیگران را هم در خوشحالی عید شریک کند و تجربه های ماه رمضان را در همدردی با دیگران تکمیل کند و تا زندگی جامعه را از طریق احسان و صدقه تامین کند.

    فقط کاربران ثبت نام شده میتوانند لینک های انجمن را مشاهده کنند. ]





    و من کنارپنجــــــــــــره گیرماندن ورفتن هستم
    ماندنم معلوم نیست ورفتنم گیردر پنجـــــــــــــره ی بودنم
    ای پنجــــــــــــره بگشای دلت را

    با من سخن بگو


    بروم یا بمانم
    #1 ارسال شده در تاريخ 16th July 2015 در ساعت 21:38

  2. 2 کاربر از این پست تشکر کرده اند :


علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran&تزیین سفره هفت سین 96