پیش دبستانی(5 تا 8 سال)
صفحه 1 از 4 123 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 34

موضوع: پیش دبستانی(5 تا 8 سال)

  1. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    Naghsh پیش دبستانی(5 تا 8 سال)

    جهش رشد: آنچه بايد بدانيد

    جهش رشد: آنچه بايد بدانيد

    يادتان ميايد كه فرزندتان نوزادي بود و حاضر بوديد قسم بخوريد كه وقتي در خواب بود تن و پاهايش يك شبه درازتر شده؟
    جهش رشد، يا افزايش سريع قد و وزن، در اولين سال زندگي و حدود سن بلوغ بيشتر مشهود است، در هردو دوره رشد قابل توجهي در كوتاهترين زمان ممكن اتفاق ميافتد. اما جهش رشد بعدها هم اتفاق ميافتد اما كمتر محسوس است.
    نحوه ي رشد:
    از سن دو تا چهار سالگي حدود 5 تا 5/7 سانتي متر در سال به قد و تا 2 كيلو گرم به وزن كودك اضافه ميشود. (از سن يك تا سه سالگي بيشتر اين رشد در ناحيه پاها و تنه ديده ميشود).
    پزشكِ نوزاد شما مراحل رشد را در معاينات خود دنبال ميكند و اين ارقام را روي نموداري (كه نمودار رشد نام دارد) ترسيم ميكند تا از سلامت و تناسب اندام او مطمئن شود.
    درصدهاي رشد فرزند شما وزن و قد او را در مقايسه با كودكان همجنس و هم سن ديگر نشان ميدهد. مثلا كودكي با قد هفتادوپنج از صد، از سه چهارم كودكان همسالِ خود بلندتر است.
    پزشك دقت ميكند كه درصدهاي قد و وزن متناسب باشند و با نرخ رشد كاملي ادامه پيدا كنند. بعد از دو سالگي پزشكان ميزان bmi (نمايهي توده بدني) را اندازه ميگيرند تا امكان چاقي را بررسي كنند. درصد چربي بدن از يك تا پنج سالگي از حدود 25 درصد به 15 درصد كاهش پيدا ميكند و بنابراين كودكان لاغرتر و عضلانيتر به نظر ميرسند.
    رشد هيچ وقت يكنواخت و با شيب مسطح افزايش پيدا نميكند. بلكه جهشهاي رشد هم اتفاق ميافتند. نشانههاي جهش رشد:
    • فرزندتان گرسنهتر از هميشه است و هر وعده بيشتر ميخورد.
    • فرزندتان چرتهاي طولانيتري ميزند يا شبها بيشتر ميخوابد.
    • فرزندتان حتي وقتي مريض نيست بدخوتر و بيقرارتر است.
    شايد بهتر باشد در جهش رشد افزايش وزن چنداني اتفاق نيفتد تا در درازمدت باعث توجيه تغييرات رفتاري نشود. بعنوان مثال لازم نيست چون بچه شما در مرحله جهش رشد است، غذاي بيشتري به او بخورانيد. به هيچ رژيم خاصي هم نياز نيست. بيشتر جهشهاي رشد تنها چند روز ادامه پيدا ميكنند.
    معمولا والدين بعد از آن كه جهش رشد اتفاق ميافتد پي به آن ميبرند. شلوار هفته پيش را به تنِ فرزندتان ميكنيد و ميبينيد كه به زانوهايش هم نميرسد. يا پاهايش از كفش بيرون ميزند. غيرمعمول نيست اگر كودك پيشدبستاني در يك فصل دوسايز بزرگتر شود.
    واكنش به جهش رشد:
    در واكنش به جهش رشد لازم نيست كار زيادي انجام دهيد جز اين كه كمد لباس را دايم خالي و پر كنيد. اگر اشتهاي فرزندتان زيادتر از معمول شده يك بشقاب بيشتر به او بدهيد يا وعدههاي بين غذا را بيشتر كنيد.
    پيشدبستانيها ممكن است بسته به نياز بدنشان «بي غذا سر كنند» يا همه غذا را ببلعند. اگر كودكان احساس نياز به خواب ميكند بگذاريد چندروزي بيشتر بخوابد.
    درباره «دردِ رشد»، درد و احساس كوفتگي در پاها بخصوص اطراف ماهيچه ساق پا، زانو، و روي رانها بحث بسيار شده و احتمالا به غلط اين نام را بر آن گذاشتهاند. هيچ سند پزشكي اين درد را به رشد ماهيچه يا استخوانها مرتبط نميداند.
    البته امكانش هست كه ماهيچههاي در حال رشد بعد از فعاليت زياد دچار سفتي و گرفتگي شوند. 10 تا 20 درصدِ كودكان از ابتداي 3 تا 4 سالگي (و بعد در سالهاي مياني) از اين احساس شكايت ميكنند. اين درد اغلب كودك را در نيمه شب بيدار ميكند.
    اين دردها معمولا بعد از روزهاي بازي شديد بيرون از خانه احساس ميشود. مي توان با كمپرس گرم، ماساژ، حركات كششي نرم يا استامينوفن تخفيفش داد.
    اگر درد شديد بود يا بيشتر از 24 ساعت ادامه پيدا كرد، آن را به پزشك فرزندتان گزارش كنيد تا امكان علتهاي موثر ديگر مثل ورم مفاصل نوجوانان، مشكلات رماتيسمي، عفونت، ترك استخوان يا مشكلات ارتوپدي ديگر را بررسي كند.
    #1 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:10

  2. یک کاربر از این پست تشکر کرده است :


  3. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    فعاليتهايي كه به رشد جسماني كمك ميكنند

    بچه هاي پيش دبستاني سرشار از انرژي و شور هستند. اين وضعيت از نظر رشد جسماني خوب است، زيرا دربرگيرنده ي حركات متناوب مجموعه عضلات كوچك و بزرگي بوده كه عملكرد بهينه ي اين بخشهاي بدن را موجب مي شوند.
    در ابتدا مهارت هاي حركتي بزرگ رشد پيدا ميكنند. به همين خاطر است كه بچه هاي 2، 3 و 4 ساله علاقه ي بيشتري به دويدن، پريدن،رسيدن به هدف و جنب و جوش دارند تا يكجا نشستن و استفاده از عضلات دستشان مثلا براي نقاشي يا بازي با اسباب بازي هاي كوچك. بنابراين بهتر است كه براي هركدام از اين نوع فعاليتها زماني صرف شود.
    در اينجا به برخي روشهايي كه ميتوانند به رشد جسماني پيش دبستاني ها كمك كنند اشاره مي كنيم :
    پياده روي خانوادگي. پياده روي، متناوب دويدن، نرمش و قدم زدن. در حين اين كارها ميتوانيد «هُپ هُپ» بازي كنيد يا از برگها و پر پرندگان سرراهتان مجموعه اي جمع كنيد. در خانه ميتوانيد به كمك ساز و دهل و پرچم، رژه اي راه بياندازيد.
    شن بازي. از اسباب بازيهاي مخصوص شن بازي استفاده كنيد تا مهارتهاي دستي بچه ها تقويت شود.
    آب بازي در حيات خلوت. يك استخر پلاستيكي، آبپاش، يا شلنگ آب ميتواند شوق آب بازي، دنبال بازي و كشتي را در كودكان بيانگيزد. (همواره در هنگام بازي با آب مراقب كودكان خود باشيد)
    در اتاق نشيمن يا حياط خلوت خانه ي خود ميداني از موانع درست كنيد، با *****نها، كارتن هاي مقوايي، اسباب بازيها و ديگر وسايل كه كودكانتان بتوانند به اطراف دويده و از روي آنها بپرند.
    بازي «مثل چي» را انجام دهيد. بچه ها علاقه ي زيادي به حيوانات دارند: «ميتوني مثل مرغ راه بري ؟ مثل اسب بتازي ؟ سگ چيكار ميكنه ؟» يا كودك خود را تشويق كنيد كه مثل هواپيما دور حياط پرواز كند يا با قايقي فرضي پاروزنان در اتاق بچرخد.
    در روزهاي مقرر براي بازي، هر بار بازي جديدي را معرفي كنيد. مثلا گرگم به هوا بازي كنيد.
    توپ بازي كنيد. بازيهايي كه شوت زدن، پرتاب و گرفتن توپ دارند تمرين خوبي هستند. سعي كنيد خودتان زياده از حد در گيرو بند قواعد مدارس پيش دبستاني گرفتار نشويد.
    همراه با موسيقي برقصيد. كودك خود را در معرض موسيقي هاي مختلف قرار دهيد. ساز زدن روندِ رشد جسماني را نيز تسهيل ميكند. يا ريتم هاي آشنا را با حركات جسمي بياميزيد، شعرهايي مثل «يه توپ دارم قلقليه». آوازهاي آشناي بسياري هستند كه به تقويت مهارت هاي حركتي كمك مي كنند.
    طنابي روي زمين قرار دهيد. و وانمود كنيد كه طناب بندبازي يا تكه پارهاي از يك كشتي غرق شده ي دزدان دريايي است تا كودكان سعي كنند تعادل خود را روي آن حفظ كنند.
    شستشوي اتومبيل، موتور، يا سگ. هركاري كه با آب و كف سرو كار داشته باشد، پرانرژي و جالب است. حباب درست كنيد و به كودك خود بگوييد آنها را بگيرد.
    بازيهاي دوران كودكي خود را به آنها ياد بدهيد. همه ي آنها براي بچه ها تازگي دارد. مثل «گل يا پوچ» يا «هفت سنگ»
    يك نمايش عروسكي راه بياندازيد. عروسك هاي انگشتي يا جورابي درست كنيد، يا به كمك عروسكهاي اسباب بازي، پشت يك مبل نمايشي ترتيب دهيد.
    • به طرق مختلف مهارت هاي حركتي را پرورش دهيد و از ميزِ كار جدا شويد. به كودك خود كمك كنيد تا با گچ يك روستا بكشد يا به كمك تكه اي چوب دنبال نوشته ها و رد خط ها در بيرون يا داخل خانه بگرديد.
    #2 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:10

  4. یک کاربر از این پست تشکر کرده است :


  5. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    رابطه ميان خواب و رشد
    خواب كافي به دلايل مختلف براي كودك بسيار مهم است، از ذخيره انرژي گرفته تا تشكيل ارتباطات مغزي (اگر فرصتي را كه به پدر و مادر براي استراحت ميدهد در نظر نياوريم). ولي يافتههاي علمي حاكي از اين است كه خواب سوخت لازم براي رشد فيزيكي را نيز تامين ميكند.

    علم رشد

    رشد فرايندي پيچيده است كه به هورمونهاي متعددي نياز دارد؛ هورمونهايي كه اتفاقات متعدد بيولوژيك را در خون? اعضاي بدن? عضلات و استخوانها موجب ميشوند.
    هورموني پروتئيني موسوم به هورمون رشد كه از هيپوفيز ترشح ميشود كليد اين فعل و انفعالات است. عوامل متعددي بر توليد اين هورمون مؤثر هستند از جمله عادت غذايي? استرس و ورزش و مهمترين عامل توليد آن در نوزادان خواب است.
    هورمون رشد در طي روز آزاد ميشود. ولي در مورد كودكان? بيشترين زمان آزاد شدن اين هورمون كمي پس از آغاز خوابي عميق است.

    كودكان به چقدر خواب نياز دارند ؟

    كودكان 2 و 3 ساله به 12 تا 14 ساعت خواب در هر 24 ساعت نياز دارند (تركيبي از 12 ساعت خواب شبانه و 5/1 تا 3 ساعت چرت روزانه)? كودكان 4 ساله حدودا 11 تا 13 ساعت خواب نياز دارند ( كه حدود 11 ساعت آن خواب شبانه است). ( نياز به خواب تا حدي شخصيست? و برخي كودكان نسبت به سايرين به كمي خواب كمتر يا بيشتر نياز دارند)
    بدون خواب كافي? مشكلات رشد به خصوص رشد اندك يا ناقص پديد ميآيند. توليد هورمون رشد در كودكاني كه مشكلات جدي جسمي هنگام خواب نيز دارند، مثل مشكل تنفس نامنظم در خواب ،كمتر ميشود.
    تغييرات ديگري نيز در هورمونهاي بدنكودكاني كه خواب كافي ندارند بروز ميكند.
    هورمونهايي كه گرسنگي و اشتها را تنظيم ميكنند تحت تاثير خواب قرار گرفته و به پرخوري يا ترجيح دادن كربوهيدراتهاي پركالري منجر ميشود. كمبود خواب ميتواند بر هضم اين غذاها نيز تاثير بگذارد? و به ايجاد انسولين ناكافي بيانجامد? كه با ديابت نوع دوم مرتبط است.
    كمبود خواب در شب همچنين ميتواند مهارتهاي حركتي و تمركز را در طول روز تحت تاثير قرار دهد كه در نهايت باعث تصادفهاي بيشتر و مشكلات رفتاري و عملكرد ضعيف در مدرسه ميشود.

    تضمين خواب خوب شبانه

    اغلب كودكان به خوابي بيش از آنچه والدينشان لازم ميدانند نياز دارند.
    نشانههاي اينكه كودك شما خواب كافي نداشته است وسواس و بيحالي در روز، به خواب رفتن در اتومبيل و سخت بيدار شدن اوست. اگر كودك شما در زمان خواب بيشفعال است يا پيش از زمان خواب خسته به نظر ميرسد نشانهي ديگريست از اينكه برنامهي خواب او نظم كافي را ندارد.
    براي كمك به كودكتان :
    • برنامهي ثابت و مستحكم خواب روزانه بريزيد و به آن پايبند باشيد
    • يك خط مشي ثابت براي زمان خواب داشته باشيد تا كودكتان بتواند ساعت خواب بدنش را تنظيم كند. اينكار را ميتوان با حمام يا خوردن يك اسنك? خواندن قصه? حرفزدن آرام با او يا آواز خواندن انجام داد.
    • مطمئن شويد كه اتاق كودكتان براي خواب مساعد است. اتاق وي بايد تاريك و ساكت باشد.
    • از بازيهاي سخت فيزيكي مثل كشتي گرفتن پيش از خواب بپرهيزيد. اين بازي ها به جاي اينكه خواب آور باشند تحريك كنندهاند.
    • در تعطيلات يا آخرهفتهها به برنامهي زمانبندي و خط مشي خواب پايبند باشيد. هر از چند گاهي تنوع داشتن به مشكلات بلندمدت نميانجامد ولي برنامهي زماني نامرتب خواب ميتواند به عادت بدخوابي منجر شود.
    #3 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  6. یک کاربر از این پست تشکر کرده است :


  7. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    آيا ممكن است كودك پيش دبستاني من تاخير در رشد داشته باشد؟
    ممكن است كودك پيش دبستاني من مشكل رشد داشته باشد ؟
    وقتي رشد كودك خود را مشاهده و پيشرفت وي را در مراحل زندگي مجسم ميكنيد، طبيعي است نگران باشيد كه آيا رشد وي در مسير درستش قرار دارد يا نه («تا الان بايد ضميرها رو ياد ميگرفت، نه ؟» يا «خواهرش تو اين سن خودش لباسشو ميپوشيد? اين چرا نميتونه؟»). ولي احتمالا رشد او با توجه به برنامهي زماني خاص خودش خوب پيش ميرود.
    در اغلب موارد بچهها مراحل مختلف رشد را به موقع و در زمان مورد انتظار پشتسر ميگذارند، مراحلي كه با كارهايي از قبيل توالت رفتن و راندن سهچرخه مشخص ميشوند? و اگرنه خيلي زود به برنامه ميرسند. از سوي ديگر? ردگيري هرچه زودتر مشكلات احتمالي بهتر از اين است كه دير متوجه شويم كودك پيشدبستانيمان با تاخير واقعي در رشد مواجه است.

    «تاخير در رشد» به چه معناست ؟

    پزشكان اين عبارت را زماني به كار ميبرند كه كودكي نتواند در محدودهي زماني نرمال به مرحلهي خاصي از رشد دست يابد. اين تاخير ميتواند در يك يا چند زمينه باشد : مهارتهاي حركتي ضعيف يا درشت (مثل پريدن و چيدن بلوكها)؛ مهارتهاي ارتباطي و زباني (دو نوع «پذيرشي» مثل درك مطلب? و «بياني» مثل حرفزدن)؛ مهارتهاي كمك به خود (مثل توالت رفتن و لباس پوشيدن)؛ و مهارتهاي اجتماعي (مثل برقراري ارتباط چشمي و بازي كردن با ديگران).
    به گفتهي كلير لرنر? متخصص رشد كودك در موسسهي ملي غيرانتفاعي صفرتاسه كه مشوق رشد سالم كودكان است :
    «بايد به خاطر داشته باشيم عليرغم پيشرفت نوعيِ رشد در سيري معمولي و صعودي، كودكان با سرعتهاي متفاوت و به طرق مختلف رشد ميكنند»
    پس مثلا يك كودك 25 ماهه ممكن است مهارتهاي حركتي بسيار پيشرفتهاي داشته باشد چون عاشق گشت و گذار و ارتباط برقرار كردن از طريق حركت بوده و علاقهي چنداني به مداد نداشته؛ درحالي كه كودكي ديگر در همان سن خوب نقاشي كند ولي در مهارتهاي حركتي توانايي كمتري داشته باشد. لرنر توضيح ميدهد كه «آنچه اهميت دارد رشد رو به جلوي كودك در همهي زمينههاست.»
    احتمال اين كه كودك پيشدبستاني من تاخير در رشد داشته باشد چقدر است ؟
    بر طبق گفتهي آكادمي پزشكان اطفال آمريكا (aap)? پزشكان دريافتهاند كه حدود 9 درصد از بيماران زير 36ماهِ آنها احتمالا با يك مشكل رشدي مواجه هستند مثل مشكل در يادگيري? برقراري ارتباط? بازي كردن? يا انجام فعاليتهاي فيزيكي يا مهارتهاي عملي.
    حدود 18 درصد از كودكان (از سن تولد تا 18 سالگي) ناتوانيهايي همچون اختلالات زباني و حرفزدن? عقبافتادگي ذهني? ناتوانيدر يادگيري? و مشكلات احساسي و رفتاري را تجربه ميكنند. برخي از اين ناتوانيها با رفتن كودك به مدرسه برطرف خواهند شد در حالي كه ساير نقايص تا كلاس دوم يا بعد از آن قابل تشخيص نيستند. كمتر از 3 درصد از اين كودكان ناتوانيهاي گسترده و شديد دارند? ناتوانيهايي چون عقبافتادگيذهني? اوتيسم? اختلالات مغزي يا مشكلات شديد ديداري يا شنيداري.

    ممكن است دچار چه نوع مشكلاتي بشوم ؟

    اغلب والدين نسبت به سني كه كودكشان مهارتهاي حركتي همچون راه رفتن و از پلهبالارفتن را بدست ميآورد، و به اينكه اين موفقيت در رشد «زود» يا «دير» حاصل شده، حساسيت زيادي نشان ميدهند. ولي ممكن است شما روي مهارتهاي حركتي ظريف كودكتان حساس باشيد? مثلا به توان يا عدم توانايي آنها در رسم يك دايره يا شستن دندانهايشان.
    در عرصهي زبان ممكن است متوجه شويد كه كودكتان با زبان پذيرشي (درك معناي كلمات و جملهها) و يا زبان بياني (بيان افكار در قالب كلمات و جملهها) مشكل دارد.
    آشنايي با محدودهي زماني معمول براي رشد مهارتهاي فيزيكي و شناختي بسيار مفيد است? و شما ميتوانيد به عنوان يك راهنماي مسير روي آن حساب كنيد. بدين طريق خواهيد دانست كه اغلب كودكان پيشدبستان مثلا تا 30 ماهگي قادر به شستن و خشككردن دستهاي خود هستند و در 36 ماهگي ميتوانند از 3 تا 4 كلمه در جمله استفاده كنند. خواهيد ديد كه تا 33 ماهگي اغلب آنها ميتوانند رنگها را نام ببرند و تا 26 سالگي خواهند توانست 6 بلوك را روي هم سوار كنند.
    به ياد داشته باشيد كه اگر كودك شما نابهنگام بهدنيا آمده باشد? ممكن است براي رسيدن به مراحل متعدد رشد به زمان بيشتري نسبت به ديگر كودكان نياز داشته باشد.اغلب پزشكان رشد بچهاي را كه زودتر از موعد به دنيا آمده است با توجه به تاريخي كه بايد در آن بهدنيا ميآمد (تاريخ مقرر تولدش نه تاريخ حقيقي تولد) ميسنجند و مهارتهاي وي را تا دومين و سومين سال زندگيش بالا ارزيابي ميكنند.

    اگر كودك من تاخير در رشد داشته باشد? دليل آن چه ميتواند باشد ؟

    برخي اوقات تاخير در رشد علت پزشكي دارد مثل پيچيدگيهاي زايمان زودرس يا وضعيتي ژنتيكي مثل سندرم داون. يا اين تاخير ميتواند محصول يك بيماري شديد يا تصادفي جدي باشد.
    تاخير زباني و كلامي ممكن است ناشي از اختلال شنيداري يا مشكلي در حنجره? گلو يا حفرههاي دهان يا بيني باشد. مشكلات مربوط به « برقراري ارتباط» ممكن است در اثر مشكل سيستم مركزي اعصاب ايجاد شده باشند.
    با اين وجود به گفتهي هنري شاپيرو پزشك متخصص رشد اطفال در بيمارستان كودكان سنت پترزبرگ در فلوريدا? اغلب اوقات هيچ دليل پزشكي براي توضيحِ تاخير در رشد نميتوان ارائه داد.

    چه موقع بايد به دكتر مراجعه كنم ؟

    از حس خود كمك بگيريد. شما بهتر از همه كودك خود را ميشناسيد پس ميتوانيد مشكلات- يا مشكلات بالقوه او را خيلي زود پيدا كنيد. به توصيهي لرنر اگر پرسش يا نگراني داشته باشيد به دنبال پاسخ آن بگرديد? حتي اگر تنها براي اطمينان بيشتر باشد.
    يادداشت برداري از ملاحظاتتان پيش از قرار ملاقات با پزشك مفيد است. آيا چيز بهخصوصي در راه رفتن يا حرفزدن كودكتان ميبينيد كه شما را ناراحت ميكند ؟ آيا به نظر ميرسد مرحلهاي از رشد را كه بايد زودترها از آن ميگذشت جا انداخته است ؟ آيا نشانهاي خاص از تاخيري فيزيكي يا تاخير در زبانآموزي و ارتباطات مشاهده ميكنيد ؟

    آيا دكتر كودك من به تاخيرهاي رشد توجه خواهد كرد ؟

    بله? همينطور است.aap پيشنهاد ميكند كه نوزادان و كودكان به صورت غير رسمي در حين ويزيتهاي معمول از نظر تاخير در رشد مورد معاينه قرار گيرند? و در سنين 9 ? 18 و 30 ماهگي نيز با استفاده از معاينات دورهاي رسما مورد معاينهي رشد قرار گيرند. (اگر نميخواهيد معاينات 30 ماهگي را انجام دهيد? ميتوان معاينه 24 ماهگي را جايگزين آن نمود؛ زيرا كه برخي برنامههاي كنترل سلامت معاينات 30 ماهگي را دربر نميگيرند.)
    دكتر موظف است از شما در مورد هر گونه نگراني احتماليتان سوال كند و با استفاده از آزمونهاي ارزيابي رشد استاندارد? به دنبال مهارتهاي خاص حركتي? زباني? ارتباطي و شناختي خواهد گشت. اگر به چيز نگرانكنندهاي بر بخورد شما را به يك دكتر اطفال كه در زمينهي رشد متخصص باشد ارجاع خواهد داد. سپس از كوچولوي شما ارزيابي رشد به عمل خواهد آورد? كه ارزيابي عميقتري از مهارتهاي او است. يا اگر به نظر آيد كه كودك شما در رشد زباني يا ارتباطي با تاخير روبروست? وي را به يك گفتاردرمان ارجاع خواهد داد تا او كودكتان را از لحاظ رشد زبان به طور خاص مورد ارزيابي قرار دهد.
    البته ردگيري مشكلات ديداري و شنيداري كه ميتوانند بر رشد كودك در ساير زمينهها اثر بگذارند بسيار مشكل است? مگر اينكه در اين كار متخصص باشيد. پس معاينات مربوط به گوش و چشم نيز بايد در برنامهي سلامت كودكتان گنجانده شود.
    اگر نگران رشد كودك پيشدبستان خود هستيد? و بين دو ويزيت برنامهريزي شده قرار داريد? تا وقت مقرر بعدي صبر نكنيد. با دكتر كودكان تماس گرفته و نگراني خود را با وي در ميان بگذاريد. او ميتواند ترس شما را به سرعت فرونشاند? ويا شايد بخواهد در همان زمان وقت ملاقاتي براي معاينهي كودك تنظيم كند.

    چه كنم اگر دكتر بگويد كودكم مشكلي ندارد و من هنوز نگران هستم ؟

    اگر پزشك كودك شما را معاينه كرده و هنوز نگرانيد در مراجعه به كس ديگر و پرسيدن نظر او ترديد نكنيد. به دنبال دكتر اطفالي بگرديد كه در مسائل مربوط به رشد متخصص باشد يا اگر در مورد تاخير رشد زباني كودكتان نگرانيد با يك گفتار درمان مشورت كنيد.
    هر تصميمي كه بگيريد? بهتر است دكتر كودكتان در جريان ويزيت دكترهاي ديگر و يافتههاي ايشان باشد.
    #4 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  8. یک کاربر از این پست تشکر کرده است :


  9. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    رشد مغزي : آيا همه ي تفاوتهاي ميان دختران و پسران در مغزشان است ؟


    همه ي ما با اين قضيه مواجه بوده ايم كه حتي در خانواده هايي كه به دختران خود راندن تراكتور و به پسرها عروسك بازي ياد ميدهند ؛هم دخترها معمولا يك اسب عروسكي صورتي را به ماشين آتش نشاني ترجيح داده? و هم پسرها ****من را به پري قصه گو ترجيح خواهند داد.
    دليل اين امر چيست ؟ برخي از اين رفتارها اكتسابيند. شكي دراين نيست؛ اما به گفته ي شري برنباوم? استاد روانشناسي و بيماري هاي اطفال در دانشگاه ايالتي پنسيلوانيا تفاوت ميان دخترها و پسرها فراتر از صرف آموزش است.
    دانشمندان گمان ميكنند كه مغز دخترها و پسرها حتي پيش از تولد هم رشدي متفاوت دارد و به دو گونهي متمايز شكل ميگيرد.


    آيا چيزي به نام مغز پسر و مغز دختر به صورت متمايز وجود دارد ؟

    بله. ميدانيم كه تفاوتهاي فيزيكي ميان مغز پسر و مغز دختر وجود دارد، هم در زمان تولد و هم در حين رشد كودك. اما دستكم تا بهحال نحوهي اثرگذاري اين تفاوتها روي رفتار، شخصيت و غيره ناشناخته باقي مانده است. براي مثال دانشمندان حدس ميزنند كه احتمالا بخشي در مغز وجود دارد كه بسياري از پسرها را به سمت چيزهاي متحرك ميكشاند و دخترها را به سمت بچهبزرگ كردن، ولي اين بخش هنوز شناخته نشده است.


    مغز پسرها در رحم مادر چگونه رشد ميكند ؟

    پسرها در رحم به ماشينهاي توليد تستوسترون(هورمون جنسي مردانه) ميمانند. در واقع به گفتهي مارگارت مككارتي استاد روانشناسي دانشگاه مريلند كه بر روي رشد اوليهي مغز مطالعه ميكند، كودكان مذكر هنگام بهدنيا آمدن به اندازهي مردي 25 ساله تستوسترون دارند. پس از تولد هم تا وقتي كه پسر به بلوغ برسد تستوسترون ترشح ميشود.
    تستوسترون در كنار وظايف متعددي كه دارد? مسئول شكل دادن به مغز در حال رشد يك نوزاد بالغ نيز هست. مطالعه بر روي حيوانات نشان داده است كه اين هورمون در برخي از بخشهاي مغز از حجم ارتباطات ميان سلولهاي مغزي (سيناپسها) كاسته و در جاي ديگر بر آنها ميافزايد.
    بر مبناي يافتههاي يكي از اين مطالعات? موشهاي مذكر و مؤنثي كه پيش از تولد در معرض تستوسترون اضافي قرار گرفتهبودند، بلافاصله پس از بهدنيا آمدن نتايج بهتري در آزمون هزارتو كسب كردند. علي رغم اينكه دانشمندان تعميم اين نتايج را به انسان هنوز زود ميدانند ميتوان از آنها به عنوان نمونهاي از بهبود درك سه بعدي به كمك تستوسترون استفاده كرد.
    مطالعات انجام شده بر روي حيوانات نشان داده است كه در موجودات مذكر برخي از ناحيههاي مغز، ارتباطات خاصِ انواع مذكر برقرار ميكنند، ولي برخي ناحيههاي ديگر مؤنث باقي ميمانند. به گفتهي مككارتي «چيزي به عنوان مغز كاملا مذكر وجود ندارد، مغز تركيبي از بخشهاي مذكر و مؤنث است».


    مغز دخترها در رحم مادر چگونه رشد ميكند ؟

    به گفتهي برنباوم دخترها نيز پيش از تولد كمي تستوسترون توليد ميكنند? ولي نه به اندازه مقداري كه پسرها دارند. درحالي كه دخترها هورمونهاي زنانهاي چون استروژن توليد ميكنند? به نظر ميآيد كه اين هورمونها اثر بسيار كمي روي مغز درحال رشد آنها داشته باشد.
    به عبارت ديگر? مغز دخترها مثل مغز پسريست كه تستوسترون به آن شكل نداده باشد.


    مقايسه ي مغز دخترها با پسرها در حين رشد

    مغز دخترها و پسرها پس از تولد مسير متفاوتي را ميپيمايد. مطالعات mri نشان داده است كه برخي ناحيه ها در مغز زنها سريعتر رشد ميكنند در حالي كه رشد ساير بخشها در پسرها سريعتر است. لذا مغز دخترها و پسرهاي همسن و سال ميتواند در مراحل متفاوتي از رشد باشد. مغز مذكر از مغز مؤنث بزرگتر ميشود اما دليل اين قضيه روشن نيست. بعضي تحقيقات نشان داده اند كه در دخترها ناحيهاي از مغز كه به كنترل زبان و احساسات كمك ميكند – موسوم به دُم- بزرگتر است. ( اين ناحيه از مغز به خصوص وقتي به عكسي از معشوق نگاه ميكنيم تحريك ميشود)
    همچنين تحقيقات نشان داده است بخشي از جسم پينهاي كه دو لب مغز را به هم مربوط ميسازد در دخترها نسبت به پسرها بزرگتر است؛ به عقيده برخي دانشمندان اين به معني آن است كه دخترها در حل مسالهها از هر دو لب مغز استفاده ميكنند.
    در مطالعات انجام شده بر روي موشها مشخص شده است كه انواع مذكر لوزههاي بزرگتري دارند? بخشي از مغز كه احساسات عميقي همچون ترس را كنترل ميكند.
    اين تفاوتهاي به ظاهر كوچك در ساختار مغز لزوما به اين معنا نيستند كه پسرها در بعضي چيزها از دخترها بهتر باشند يا بالعكس. همانطور كه برنباوم توضيح ميدهد مغزهاي جوان شديداً شكلپذير هستند? و ناحيههاي كليديشان بسته به نوع استفاده رشد ميكنند يا كوچك ميشوند.
    آيا به خاطر ساختار مغز آنهاست كه زنان بيشتر از مردان گريه ميكنند ؟ يا آيا مغزشان تحت تاثير احساساتشان شكل گرفته است ؟ يا كمي از هردو ؟ هنوز هيچكس نميداند.
    افراد هميشه در قالبها جاي نميگيرند كه اين خود به رازآميزي مغز ميافزايد. دخترهاي پسرنماي بسياري هستند كه علاقهي كمي به عروسكها نشان ميدهند و البته پسرهايي كه از سنين پايين به فعاليتهاي دخترانه ميپردازند. اين كودكان كاملا عادي و نرمال هستند.


    آيا نحوه ي فكركردن دخترها با پسرها تفاوت دارد ؟

    دانشمندان بههمراه موسسات سلامت ملي نتايج بدست آمده از mri مغز 500 دختر و پسر جوان را گردآوردند تا بلكه به پاسخي براي سوالات كليدي در مورد رشد مغزهاي جوان دست يابند. آنها تا بدين جاي كار به يافتههاي جالبي دست يافتهاند :
    در اغلب اين آزمايشات? دخترها و پسرها تواناييهاي بسيار مشابهي از خود نشان دادهاند و شايستگيهاي يكساني در رياضيات دارند كه بر اين احتمال كه هرگونه فاصلهاي در مهارتهاي رياضي در سالهاي بعد محصول فرهنگ باشد و نه بيولوژي ميافزايد.
    دخترها تا حدي در حفظيات و ازبرخواندن ليست كلمات قويترند و در كارهايي كه نياز به چالاكي و فكركردن سريع دارند كمي بهتر هستند.
    پسرها در كارهاي سهبعدي و فضايي مثل چيدن بلوكها و ايجاد اشكال مهارت بيشتري دارند.


    مغز تنها آغاز است

    در نهايت? مغز انعطاف پذير است. كودكان در حين خواندن? گوش كردن? تماشا و يادگيري ارتباطات ميان مغز را ايجاد ميكنند? وسواسهاي فكري را در خود ميپرورانند و مهارتهاي جديد كسب ميكنند.
    دختري كه اين ماه منحصرا با عروسك بازي كرده است ميتواند ماه بعد به سراغ ساختمانسازيها برود. حتي اگر هيچگاه مجذوب ماشينهاي اسباببازي نشود ميتواند از راندن دوچرخهي خود لذت برده و نحوهي تعمير يك زنجير را ياد بگيرد (و حتي بعدتر كاربراتوري را تنظيم كند). يك پسر ممكن است هيچگاه براي عروسكها در خيال خود چاي نريزد ولي ميتواند نحوهي مراقبت از يك حيوان خانگي را بياموزد ( و بعدها كودك خود را بزرگ كند).
    به گفتهي برنباوم «بيولوژي سرنوشت ما نيست».
    #5 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  10. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    كمك به كودكي كه كمبود وزن دارد
    از كجا بفهمم فرزندم زيادي لاغر است؟

    براي ارزيابي وزن كودك فاكتورهاي فراواني را مي‌توان لحاظ كرد. آيا هميشه لاغر بوده است؟ آيا هر دو والدينش لاغرند؟ وضعيت كودكي كه تمايل ژنتيكي به لاغري دارد با كودكي كه هميشه نرمال و قوي بوده و به تازگي از وزنش كاسته شده يا افزايش وزنش متوقف شده، فرق دارد. حتي اگر كودك شما به تازگي شروع به لاغر شدن كرده باشد هم چندان جاي نگراني نيست.
    دكتر استيون دانيلز، پروفسور امراض كودكان در مركز پزشكي بيمارستان كودكانِ سينسيناتي و عضو گروه تغذيه آكادمي مي‌گويد «به خاطر داشته باشيد كه وزن كودك عنصري ديناميك است و با توجه به رشد تغيير مي‌كند».
    دانيلز معتقد است وقتي افزايش قد بر افزايش وزن پيشي بگيرد، فرزند شما مدتي لاغرتر به نظر مي‌رسد تا زماني كه دوباره افزايش وزن او آغاز شود. همين طور ممكن است كه به تدريج افزايش وزن كودك بر افزايش قد او پيشي بگيرد و باعث اضافه وزن او شود. دانيلز مي‌گويد پزشكان متوجه شده ‌اند كه كودكان بسياري با افزايش سن دچار اضافه وزن مي‌شوند درحالي كه بسياري شان در ابتدا كمبود وزن داشته اند.
    بهترين راه در تشخيص كمبود وزن و راههاي مقابله با آن، آن است كه با پزشك كودك قراري بگذاريد و او رژيم و وزن كودك را ارزيابي كند.

    پزشك چگونه تشخيص مي‌دهد كه فرزندم كمبود وزن دارد؟

    پزشك فرزند شما فاكتورهاي مطرح شده فوق را بررسي مي‌كند : وزن والدين چه قدر است و چه مدت لاغر بوده است. همچنين عادتهاي غذايي كودك و سلامت عمومي‌اش را بررسي مي‌كند. احتمالا درباره مشكلات پزشكي كودك كه ممكن است در لاغر شدنش تاثير گذاشته باشد، مثل اسهال مزمن يا استفراغ، هم خواهد پرسيد.
    پزشك قد و وزن كودك را اندازه مي‌گيرد و روي نمودار رشد ترسيم مي‌كند. امروزه پزشكان از نسل جديدي از نمودارهاي رشد استفاده مي‌كنند كه توسط سازمان كنترل بيماري تهيه شده و شاخص توده بدني كودك يا bmi را لحاظ مي كند؛ اين شاخص نسبت وزن و قد را در تعيين ميزان تناسب آنها اندازه گيري مي‌كند. Bmi نسبت به مقياس وزن شاخص بهتري براي تركيب بدن است. درحالي كه bmi در بزرگسالان به كمك فرمول مستقيم وزن و قد محاسبه مي‌شود، فرمول تعيين bmi در كودكان جنسيت و سن را هم لحاظ مي‌كند، چرا كه تركيب بدن با افزايش سن كودك تغيير پيدا مي‌كند.
    اگر bmi كودك شما كمتر ازصدك 5 ام باشد، كمبود وزن دارد. پزشك سوالاتي درباره رژيم غذايي كودك مي‌پرسد تا به كمبودهاي اصلي پي ببرد. وي ممكن است راهنماي هرم غذايي را در اختيارتان قرار دهد تا به كمك آن دريابيد كدام گروه غذايي به قدر كافي به فرزندتان نمي‌رسد. احتمالا معاينه جسمي هم به عمل مي‌آورد و آزمايشي هم مي‌گيرد تا مطمئن شود دليل پزشكي ديگري در كار نباشد، مخصوصا اگر كودك شما خوب غذا مي‌خورد اما تغييروزن پيدا نمي‌كند.

    چگونه به افزايش وزن فرزندم كمك كنم؟

    با فرض اين كه كودك شما هيچ مشكل پزشكي ندارد، بهتر است به او كالري بيشتري بدهيد. براي بعضي از كودكان افزايش غذاهاي سالم چرب كه براي قلب ضرري ندارند، مثل آووكادو، گردو، بادام و روغنهاي نباتي كالري بيشتري را براي رشد به بدنشان مي‌رساند. وعده‌هاي غذايي سالم و پركالري به همراه ميان‌وعده به كودكتان بدهيد تا به قدر كافي غذا بخورد.
    دانيلز هشدار مي‌دهد كه به هيچ وجه براي افزودن وزن كودك، به او غذاهاي بي‌ارزش نخورانيد. عادت‌هاي غذايي در سنين آغازين كودكي شكل مي‌گيرند و بعدها كه ثابت شدند، تغيير دادن شان دشوار مي‌شود.
    زمان غذاخوردن را طولاني و مطبوع كنيد. هروقت كه مي‌توانيد دور هم بنشينيد و از وقت و غذايي كه با هم مي‌خوريد لذت ببريد. كودكان را درگير مراحل برنامه‌ريزي غذايي، خريد (مثلا از او براي تهيه ميوه و نان از مغازه كمك بگيريد)، و تهيه مواد غذايي بكنيد تا به غذا و غذاخوردن علاقه‌مند گردد. همچنين، به كودكتان اجازه ندهيد خود را مشغول كاري كند و از خوردن وعده‌هاي غذايي شانه خالي كند. اگر مي‌خواهيد كودكتان اضافه وزن پيدا كند، لازم است كه مرتب غذا بخورد.
    در اينجا فهرستي از غذاهاي سالم با كالري بالا تهيه شده كه مي توانيد به كودكتان بدهيد:
    لبنيات – شير كامل، پنير، پنير روستايي ، ماست، بستني، سوپ خامه‌دار، پودينگ
    پروتئين – تخم مرغ، كره بادام زميني، سوپ لوبيا، آجيل
    كربوهيدرات‌ها – نان، ماكاروني و پنير، پاستا، نان تست ، پنكك، پوره سيب زميني، برشتوك گرم
    اگر كودكتان بدغذا است و غذاهاي جديد را در رژيمش نمي‌پذيرد، ممكن است پزشك او نوشيدني‌هاي مكمل پركالري را توصيه كند. اين مكمل‌ها مزه شيربستني مي‌دهند و ويتامينها و املاح معدني را كه به بدن كودك نمي‌رسد، تامين مي‌كنند.
    البته دقت كنيد كه كودكتان خود را آنقدربا نوشيدني‌هايي مثل شير و آبميوه سير نكند كه ميلي به وعده غذايي اصلي نماند. سعي كنيد مصرف آبميوه را به يك ليوان در روز و شير را به دو فنجان در روز محدود كنيد.
    در حالي كه علاقه‌منديد پيشرفت كودكتان را تحت نظر داشته باشيد، شروع به وزن مرتب كودك در منزل نكنيد، چون باعث نگراني او مي‌شود و نسبت به كمبود وزن خود آگاه مي‌شود. البته پزشك كودك شما خود ماهي يك بار او را وزن مي‌كند و پيشرفت او را مد نظر دارد. درباره اين ملاقات ها عادي باشيد و مسئله كمبود وزن را خيلي پررنگ نكنيد.

    اگر وزن كودكم زياد نشد، چه كنم؟

    اگر كودك شما كالري كافي مصرف مي‌كند اما به اندازه كافي اضافه وزن نمي‌يابد، همچنان به همكاري با پزشك ادامه دهيد تا علت اصلي اين وضعيت را پيدا كنيد. از طرف ديگر، اگر فرزندتان غذا نمي‌خورد، احتمالا دلايل روانشناختي وجود دارد كه بايد با درمانگر كودك خود مطرح كنيد. احتمالا پزشك كودك كسي را به شما معرفي مي‌كند.
    البته به احتمال فراوان، با صبر و اتخاذ برنامه مداوم غذايي و ميان وعده‌ها فرزندتان به تعادل قد و وزن مطلوبي خواهد رسيد.
    #6 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  11. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    كمك به كودك داراي اضافه وزن

    فكر مي‌كنم فرزندم اضافه وزن دارد. چطور بفهمم مشكلي جدي است؟
    حق داريد نگران باشيد: اضافه وزن مي‌تواند كودك شما را در حال حاضر و در آينده در معرض خطرات سلامتي چون بيماريهاي قلبي و ديابت قرار دهد. بيشتر بچه‌ها تا سن ابتدايي چربي خردسالي ‌شان را مصرف كرده اند، پس ترتيب ملاقاتي را در اين باره با پزشك كودكتان بدهيد. وي تشخيص خواهد داد كه وزن كودك شما مشكلي جدي است كه بايد اكنون به آن بپردازيد يا خير.

    پزشك چگونه تشخيص مي‌دهد كه فرزندم اضافه وزن دارد؟

    پزشك فرزندتان وزن و قد كودك را اندازه مي‌گيرد و آن را روي نمودار رشد ترسيم مي‌كند. پزشكان امروزه از سري جديد نمودارهاي بدست آمده توسط مركز كنترل بيماري‌ها استفاده مي‌كنند كه شاخص توده بدني كودك يا bmi را لحاظ مي‌كند، اين شاخص نشان دهنده تناسب قد با وزن است. Bmi در تشخيص چربي اضافه بدن شاخص بهتري از اندازه‌گيري وزن به تنهايي است. درحالي كه bmi در بزرگسالان از طريق فرمولي ثابت محاسبه مي‌گردد، bmi در كودكان به سن و جنسيت وابسته است تا تغييرات تركيب بدن كه با افزايش سن كودك اتفاق مي‌افتد را هم در نظر بگيرد.
    همانند نمودار استاندارد رشد، كودك شما با توجه به هم سالانش طبقه بندي مي‌شود. اگر bmi فرزند شما در 85 مين صدك باشد – يعني بيشتر از مقدار آن در صدك 85 كودكان همسن و همجنس او – مي‌گوييم اضافه وزن دارد. اگر در صدك 95م باشد، چاق است.
    علاوه بر قد و وزن، پزشك فاكتورهايي چون وزن والدين، مدت زمان چاقي، و سلامت عمومي را هم در نظر مي‌گيرد.

    اگر فرزندم در معرض خطر چاقي باشد، چه بايد بكنم؟

    معمولا پزشكان براي كودكان رژيم‌هاي محدودكننده يا برنامه‌هاي كاهش وزن تجويز نمي‌كنند مگر در موارد چاقي مفرط. در واقع، رژيم محدود كننده مي‌تواند براي سلامت كودك مضر باشد و اگر به دقت تحت نظارت قرار نگيرد، ممكن است در رشد و نمو كودك اختلال به وجود آورد. به جاي آن، پزشك از شما مي‌خواهد كه براي بهبود عادت هاي غذايي كودك و افزايش مقدار فعاليت هاي او وقت صرف كنيد.
    از پزشك خود بخواهيد درباره نحوه بهبود عادت هاي غذايي سالم كودكتان به شما كمك كند. ممكن است راهنماي هرم غذايي را پيشنهاد كند كه روزانه مصرف سه وعده سبزيجات و دو وعده ميوه براي كودكان، به علاوه‌ي مصرف غلات، شير، و گوشت را توصيه كرده است. البته شما بايد مصرف شيريني‌جات و ديگر مواد پركالري و كم‌ارزش غذايي را محدود كنيد. ممكن است دكتر توصيه كند كه با يك مشاور غذايي هم مشورت كنيد تا بتوانيد برنامه غذايي متعادلي براي كودك خود تنظيم كنيد.
    به ياد داشته باشيد كه اگر همه اعضاي خانواده در هر وعده غذايي و ميان وعده‌ها از غذاي سالم استفاده كنند (و از فعاليت‌هاي ورزشي بهره مند باشند)، انجام اين كارها براي فرزندتان راحت تر خواهد بود.
    به فرزندتان كمك كنيد تا از اين عادت هاي بد دست بردارد، همه اينها منجر به اضافه وزن خواهند شد:
    • خوردن بي‌حساب بين وعده‌ها. مصرف چيزهايي مثل چيپس و شيريني را محدود كنيد، و آنها را با گزينه‌هاي سلامت تري مثل ميوه هاي تازه و سبزيجات و پودينگ‌هاي كم چربي، ماست و پنير جاگزين نماييد. مطمئن شويد كه فرزندتان تمام مدت در حال جويدن نباشد، حتي با مواد سالم.
    • خوردن در حال تماشاي تلويزيون. كودكي كه حواسش جاي ديگري است ممكن است اصلا متوجه سيري خود نباشد. به كودكتان كمك كنيد به سيگنال هاي بدن خود توجه كند كه به او خواهند گفت چه وقت به قدر كافي خورده است.
    • مصرف مقادير بسيار زياد سودا يا آبميوه. چنانچه مي‌خواهيد ازسودا و نوشيدني هاي شيرين ديگر استفاده كنيد، مصرفشان را تنها براي مناسبت هاي خاص نگه داريد . آب ميوه مثل مصرف ميوه نيست، اما مصرف آبميوه زياد مي‌تواند بدن كودك را انباشته كند و زماني كه بايد براي غذا خوردن احساس گرسنگي كند، نتواند از مواد غذايي مورد نياز خود استفاده كند.
    • پرخوري بي رويه. بيشتر غذاهايي كه به صورت بي رويه خورده مي‌شوند، ارزش غذايي ندارند. اگر فرزند شما بايد در زماني كه حتياج به ميان وعده دارد از خانه خارج شود، غذايي سالم برايش تهيه كنيد.
    • صرف زمان طولاني پاي تلويزيون يا كامپيوتر. بچه‌ها مي‌توانند ساعت ها بي حركت يك جا بنشينند. به علاوه، تيلبغات تلويزيوني خود مشوق مصرف مواد «كم ارزش» و با كالري فراوان است. جهت تشويق كودكان به فعاليت جسمي، تلويزيون را از اتاق خواب كودكان دور نگه داريد.
    به جاي غر زدن و مسخره كردن وزن كودكتان كه او را بي ميل مي‌كند، به او فرصت بدهيد تا غذاهاي سالم و فعاليت را انتخاب كند، و وقتي اين كار را كرد تشويقش نماييد. و فراموش نكنيد كه خودتان الگوي خوبي براي خوردن درست باشيد. كربز توصيه مي‌كند، «مخصوصا در بچه‌هاي خردسال نبايد اهميت الگوسازي از نحوه غذا خوردن و زندگي سالم در والدين را ناديده گرفت. بچه ها چيزي را كه ببينند ياد مي‌گيرند!»
    همينطور نبايد بچه هايتان را مرتب در خانه وزن كنيد، اين ممكن است در آنها تشويش ايجاد كند. با اين حال، اگر مقدار bmi در فرزند شما بالاي صدك 95 است، ممكن است دكتر از شما بخواهد كه ماهي يك بار براي كنترل وضعيتش به او مراجعه كنيد. با اين ملاقات‌ها عادي برخورد كنيد و زياد به روند وزن كردن توجه نشان ندهيد. به جاي حساسيت درباره وزن فرزندتان، توجه خود را معطوفِ بهبود عادتهاي سلامت بخش در او كنيد.

    چگونه فرزندم را به فعاليت بيشتر تشويق كنم؟

    فعاليت عنصر كليدي حفظ وزن است، و بيشتر بچه‌ها فعاليت كافي ندارند. راهنماي رژيم غذايي امريكايي ها در سال 2000 كه توسط دپارتمان كشاورزي امريكا (usda) و دپارتمان سلامت و خدمات انساني (dhhs) تهيه شده است، توصيه مي‌كند كه كودكان در روز حداقل 60 دقيقه فعاليت داشته باشند – كه بطور مطلوب بايد در كنار والدين انجام شود. به جاي فرو رفتن در كاناپه بعد از شام، خانواده خود را به دوچرخه سواري دسته جمعي تشويق كنيد. رقص يا اسكيت داخل خانه را امتحان كنيد. و به دنبال راههايي بگرديد كه سرتاسر روز شما را فعال تر نگه مي‌دارند – مثلا پياده‌روي يا دوچرخه‌سواري به جاي راندن اتومبيل، يا استفاده از پله‌ها به جاي آسانسور. در بيشتر كودكان تنها راه فعال تر كردن ساعت بازي آنها آن است كه زمان بيشتري را خارج از خانه بگذرانند.

    اگر كودك در حال رشد من همچنان چاق ماند، چه كنم؟

    مي‌توانيد آينده فرزندتان را همين حالا با ياد دادن نحوه خوردن درست و فعاليت بيشتر اصلاح كنيد. اين احتمال خلاص شدن از مشكل اضافه وزن و تبديل شدن به فردي سالم در بزرگسالي را افزايش مي‌دهد. حتي اگر هرگز به وزن «نرمال» هم نرسد، با خوب غذا خوردن و فعاليت كردن سالم تر خواهد بود.
    #7 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  12. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    خطرات چاقي در كودكي: علت‌ها
    به غير از مسايل احساسي و اجتماعي، چاق بودن در كودكي تهديدي جدي براي زندگي است. در اينجا هرآنچه والدين بايد بدانند آورده شده است.
    متلك‌ها از كلاس پنجم شروع شدند وقتي كه احمد قد 170 سانتي متر و 100كيلو وزن داشت. بچه‌ها صدايش مي‌كردند «هي چاقالو!». «سايز ممه‌بندت چنده؟». مادر احمد يادش مي‌آيد كه پسرش هرروز با چشم گريان به خانه مي‌آمد.
    مادرش فكر مي‌كرد كه مشكل يكهو به وجود آمده واحمد يك شبه باد كرده است. اما حالا كه به گذشته برمي‌گردد درمي‌يابد كه همه اينها نتيجه‌ي افزايش تدريجي و آرام كيلو به كيلو و عادتهاي مداوم ناسالم و رايجي بوده است كه همه با هم اثر كرده اند: شكلات و نوشابه‌ي هرشب بعد از شام، عدم تمايل به ورزش به جز بوكس كامپيوتري؛ و هر روز دكه‌‌ي ساندويچي بعد از مدرسه در راه خانه.
    مادري مي‌گويد «هروقت اتاق فرزندم را تميز مي‌كردم كاغذ شكلات و سودا و چي‌توز پيدا مي‌كردم. به او هشدار مي‌دادم چاق مي‌شي ها. اما نمي‌توانستم كنترلش كنم. تمام وقت كار مي‌كردم و او هم به حرفم گوش نمي‌داد».
    تحقيقات نشان مي‌دهد كه به رغم بزرگسالان، افزايش درآمد خانواده عامل موثري در كاهش خطر چاقي كودكان نيست. واقعيت آن است كه تقريبا همه آسيب پذيرند – حتي پسري مثل احمد كه مادرش پزشك است و به والدين درباره خطرات چاقي كودكان مشاوره مي‌دهد!
    مشكل آنقدر جدي است كه متخصصان پيش بيني كرده‌اند اگر جريان فعلي ادامه پيدا كند، حدود نيمي از كودكان لاتيني‌الاصل متولد سال 2000 هم مثل بزرگسالان به ديابت دچار خواهند شد – بيماري كه اغلب مستقيما با اضافه وزن رابطه دارد. آنها هم تمايل بيشتري به ابتلا به فشار خون بالا و بيماري‌هاي قلبي و كليوي نشان خواهند داد.

    چه طور اين اتفاق افتاد؟

    جواب ساده‌اي وجود ندارد.
    عامل محيط بزرگترين نقش را در اين اپيدمي بازي مي‌كند. جوامع برون‌شهري پياده‌رو و پاركي كه مشوق پياده روي باشد ندارند، و نواحي شهري هم معمولا مملو از خشونت است. بدتر از همه اين كه بسياري از مدارس سراسر كشور با حذف وقت و هزينه اضافي، كلاسهاي تربيت بدني و ساعات تفريح را كم كرده يا حذف كرده‌اند. و بعد از مدرسه هم، به گواه پدر و مادرها، كودكان با بازي‌هاي ويديويي و تلويزيون و كامپيوتر اغوا مي‌شوند.
    و بعد مسئله غذا هم هست. در حالي كه در بعضي ايالات مي‌كوشند مصرف فست فود، غذاهاي بي ارزش، و نوشيدني هاي شيرين را در مدارس عمومي محدود كنند، غذاهايي هم كه در ساعات ناهار در اين مكان‌ها ارايه مي‌شود داراي گزينه سلامت نيستند.
    پس به راستي چه چيزي خطرساز است؟ كودكان چاق استعداد بيشتري براي ابتلا به آسم، كلسترول بالا، بيماري فشار خون، آپنه خواب، مشكلات ارتوپدي، افسردگي و ديابت دارند.
    يك نوع بيماري قابل تامل ديابت نوع دوم است كه شيوع آن در تمام كودكان افزايش يافته است. ديابت نوع دوم كه ده سال پيش در كودكان بروز پيدا نمي‌كرد و زماني تنها بيماري بزرگسالي به حساب مي‌آمد، حالا كودكان را در معرض خطر هيپوگليسميا (كم شدن قند خون)، كوري، آسيبهاي عصبي و ديگر مشكلات سلامت قرار مي‌دهد، صرف نظر از اين كه عمر كودكان را به ميزان قابل توجهي كوتاهتر مي‌كند.
    #8 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  13. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    مشكل عدم افزايش وزن
    وزن كودكم زياد نمي شود. آيا بايد نگران شوم؟

    شايد. اگر تازگي‌ها كودكتان بيمار بوده، بايد انتظار داشت كه كمي وزن از دست داده باشد، كه البته بايد زود برگردد. اگر چند كيلويي كم نكرده اما سرعت رشد و افزايش وزنش كم شده، شايد دليلش كاهش طبيعي سرعت رشد در اين سن باشد.
    به هر حال، فرزندتان بايد وزن اضافه كند، و نه كم. نگاهي به نمودار رشد به شما كمك خواهد كرد تا نرخ رشد كودك خود را در مقايسه با كودكان ديگر پيدا كنيد.
    البته كودكان با سرعت هاي مختلفي رشد مي‌كنند، اما كودك شما به طور مرتب در صدك هشتادم وزن قرار داشته و ناگهان به صدك دهم نزول پيدا كرده، بايد بلافاصله با پزشك او در اين رابطه صحبت كنيد. و اگر وزن كودكتان كم كم به صدك كمتري نزول پيدا مي‌كند، شايد بهتر است درباره وزن كودك با پزشك او صحبت كنيد.

    پزشك چه خواهد كرد؟

    پزشك معاينه جسمي از كودك شما به عمل مي‌آورد و از او تعدادي سوال مي‌پرسد تا بفهمد مشكلي در كار است يا خير، و اگر هست، علل آن چيست. ممكن است فاكتورهاي بسياري را علاوه بر نرخ رشد كودك شما بررسي كند تا بتواند از وضعيت او ارزيابي درستي انجام دهد.
    اگر فرزندتان در زمان درست در مسير خوبي از مسير منحني رشد قرار گرفته، با شما راحت ارتباط برقرار مي‌كند و به نظر مي‌رسد كه شاد و سلامت است، به احتمال زياد هيچ مشكلي ندارد.
    اگر دكتر دريابد كه نرخ رشد كودك شما مناسب نيست، فهميدن علت آن اهميت زيادي دارد. تغذيه مناسب و كامل در رشد جسمي و ذهني كودك نقش حياتي دارد. اگر كودك شما زير وزن صدك 3 نمودار رشد قرار دارد، يا اگر 20 صدك زير وزن مطلوب متناسب با قد خود است، احتمالا دچار «مشكل عدم افزايش وزن» يا «نقص رشد» شده است.
    احتمالا پزشك فرزندتان دستور آزمايش خون، ادرار، يا آزمايش هاي ديگر مي‌دهد و در عين حال ميزان دريافت كالري او را در مدت زمان مشخصي كنترل مي‌كند. گاهي پاسخ ساده است، و گاهي بسيار پيچيده.
    ممكن است زمان پر اضطراب و نااميدكننده اي باشد. شنيدن اين كه كودك شما رشد نمي‌كند سخت است، اما نبايد خود را سرزنش كنيد يا فكر كنيد مادر خوبي نيستيد يا غذاي كافي به او نداده‌ايد.

    علت مشكل عدم افزايش وزن كودكم چه مي‌تواند باشد؟

    علت‌هاي بالقوه فراواني وجود دارند كه گاهي پزشك براي فهميدن منبع مشكل بايد ماهها صرف انجام آزمايشات و مطالعه رژيم غذايي كودك، تاريخچه سلامت، سطح فعاليت، و دلايل احتمالي استرس كند. عموما اگر فرزندتان رشد سالمي نداشته باشد، به اين معني است كه يا خوب غذا نمي‌خورد يا آنچه را كه مي‌خورد جذب نمي‌كند يا مواد مغذي را به درستي مصرف نمي‌كند.
    در موارد نادر، نقص در رشد ممكن است نتيجه‌ي سيستيك فيبروزيسِ ، بيماري قلبي، بيماريهاي هاضمه، يا اختلال در غدد درون‌ريز باشد. اگر هركدام از اينها مشكل كودك شما باشد، تشخيص زودهنگام اهميت بسيار دارد.

    پزشك چگونه مشكل عدم افزايش وزن را درمان مي‌كند؟

    وقتي شما و پزشك كودك تان توانستيد علت مشكل را تشخيص دهيد، حالا مي‌توانيد با هم اصلاحش كنيد – از طريق درمان مشكل پزشكي و در صورت لزوم، افزايش مقدار كالري دريافتي كودك.
    افزايش مقدار كالري دريافتي كودك به معني تشويق او به خوردن غذاهاي سالم پركالري در هر زمان مقتضي است. گزينه‌هاي خوب عبارتند از محصولات لبني (شير، پنير دلمه‌اي، ماست، بستني، پودينگ، سوپ شير)، تخم مرغ، آوكادو، كره بادام زميني، نان‌هاي سبوسدار و پاستا، پوره سيب زميني، و برشتوك.

    آيا مشكل در افزايش وزن يعني فرزندم كوچكتر از اندازه طبيعي اش خواهد بود؟

    اين بستگي به دلايل اصلي نقص افزايش وزن در او دارد. مثلا اگر فرزند شما وضعيت پزشكي مزمني دارد، امكان دارد كه هميشه كوچكتر از اندازه متوسط بماند. از طرف ديگر، اگر مشكل به راحتي برطرف شود، او به رشدي سريعتر از معمول بازمي‌گردد.
    #9 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:11

  14. mhdi akbri آواتار ها
    mhdi akbri
    کاربر اخراجی
    Feb 2011
    13,284
    1,549
    تشکر شده : 4,669

    پیش فرض

    مشکلات رفتاري کودک

    پرخاشگري: دليل آن چيست و درباره آن چه مي‌توان كرد ؟
    چرا كودكان مهد كودكي پرخاشگر مي‌شوند ؟

    مهد كودك: كودكان خوشحال كه دورهم مي‌چرخند؛ دانش‌آموزان شاد و باهوش كه كتاب‌ها و مدادرنگي‌هايشان را با هم شريك مي‌شوند... بچه‌هاي رقيب كه همديگر را براي نفر اول بودن در صف هل مي‌دهند.
    علي‌رغم اينكه پرخاشگري براي شما (و ديگر والديني كه با آن روبرو مي‌شوند) ناخوشايند است، در فرايند رشد كودك 5 ساله كاملاً عادي‌ست. در حقيقت، تقريباً هر كودكي در اين سن اسباب‌بازي دوست خود را مي‌دزدد، لگد مي‌زند، مشت مي‌زند، يا گاه به گاه داد مي‌زند. برخي اوقات دليل اين امر يك ترس ساده است. براي مثال اگر كودك شما احساس مي‌كند كه از جانب كس ديگري به حاشيه رانده مي‌شود ممكن است از كوره در برود. ديگر محرك‌ها بيشتر به شرايط پيش‌آمده بستگي دارند تا به غريزه. در نهايت، كودك مهدكودكي شما در حال تنظيم خود با يك برنامه‌ي جديد استرس زا و يادگيري مهارت‌هاي جديد است. وي ممكن است به راحتي از هرچه كه سعي مي‌كند انجام دهد عصباني شود، و عصبانيت خود را سر هم‌كلاسي‌اش خالي كند. و برخي اوقات كودك شما فقط خسته و گرسنه است. او دقيقاً نمي‌داند چه‌كار بايد كند، لذا با فرياد، دعوا يا خشم به اين وضعيت واكنش نشان مي‌دهد.
    خبر خوب اين است كه، كودك شما به زودي بر قسمت عمده‌ي رفتار پرخاشگرانه‌ي خود غلبه خواهد كرد. در 5 سالگي، مهارت‌هاي زباني وي تا حد زيادي توسعه يافته است و مي‌آموزد كه مي‌تواند به جاي مشت و لگد از كلمات براي حل مسائل خود استفاده كند. همچنين به واسطه‌ي آزمون و خطا (و كمك شما) مي‌آموزد كه از حرف زدن و بحث در مورد يك مسئله نتيجه‌ي بهتري مي‌گيرد تا از نزاع و درگيري فيزيكي. در اين حين، همچنان لازم است كه كودك خود را به سمت رويكردي عاري از پرخاش به زندگي راهنمايي كنيد و چشم به راه مسائل عميق‌تري باشيد كه رخ مي‌دهند.

    براي مقابله با پرخاش‌گري چه مي‌توان كرد ؟

    به سرعت پاسخ دهيد.
    سعي كنيد وقتي كودك‌تان پرخاشگري مي‌كند سريعاً پاسخ دهيد، تا همان لحظه بداند كه كار نادرستي انجام داده است. وي را به مدت كوتاهي از وضعيت پرخاش‌گري خارج كنيد – براي يك كودك مهدكودكي 5 دقيقه كافي‌ست تا در رفتارش بازنگري كند. همچنين مي‌توانيد در واكنش به پرخاشگري او مجوز كاري را از او بگيريد: مثلاً 15 دقيقه كمتر تماشاي تلويزيون يا پول‌توجيبي كمتر. بهتر است كه اين كار را هر دفعه انجام دهيد، تا كودك شما به طور كامل بداند كه اين كاهش‌ها به رفتار او بستگي دارد.
    مثال بياوريد
    . مهم نيست كه چقدر از دست او عصباني باشيد، سعي كنيد از داد زدن، برخورد فيزيكي، و بَد ناميدن وي خودداري كنيد. اين كار به جاي اينكه رفتار وي را تغيير دهد، به وي مي‌آموزد كه پرخاشگري كلامي و فيزيكي راهي براي برخورد در زمان عصبانيت است. در مقابل، با كنترل خشم خود و برخورد خونسردانه در مواقعي كه پايش را از خط بيرون مي‌گذارد، به وي مثالي خوب از نحوه‌ي برخورد ارائه دهيد.
    به برنامه وفادار باشيد.
    تا جاي ممكن، به طريقي يكسان به پرخاشگري‌هاي او پاسخ دهيد. پاسخ كسل‌كننده و قابل پيش‌بيني شما (خيلي خب، باز هم دوستت‌رو زدي، دوباره جريمه مي‌شي) الگويي پديد خواهد آورد كه كودك شما آنرا تشخيص داده و انتظارش را خواهد داشت. در نهايت، پيش از اينكه مرتكب عملي اشتباه شود پيامدهاي آن را پيش‌بيني خواهد كرد- اولين قدم در كنترل رفتارش. حتي اگر در ملاعام كاري كند كه شما را آزار دهد، به برنامه ي جريمه‌ي خود وفادار بمانيد. اغلب بزرگترها وضعيت شما را درك مي‌كنند، در نهايت، همه‌ چنين وضعيتي را تجربه كرده‌ايم. اگر مردم به شما خيره شدند، سخني كنايه‌آميز بگوييد چون «چه سن دوست‌داشتني‌اي!!» و بعد آنطور كه خود تشخيص مي‌دهيد وضعيت را اداره كنيد.
    حال زمان خوبي‌ست براي اينكه به وي بياموزيد از شرايط و افرادي كه موجب بروز پرخاش‌گري مي‌شوند اجتناب كند، تا زماني كه راهي بهتر از مشت و لگدپراني براي اداره‌ي مسئله بيابد. مي‌توانيد به وي كمك كنيد كه با خواندن كتاب‌هايي در اين زمينه (با هم) خشم خود را كنترل كند.
    حس مسئوليت را تقويت نماييد.
    اگر پرخاشگري كودك شما به دارايي‌هاي كس ديگري صدمه وارد سازد يا خرابي به بار آورد، بايد خودش آن را درست كند. او مي‌تواند يك اسباب‌بازي شكسته را با چسب بچسباند، يا اشيايي را كه در زمان عصبانيت پرت كرده است جمع كند. حتي ممكن است لازم باشد كه از پول‌توجيبي خود براي جايگزيني يا تعمير شيئ مورد نظر استفاده كند. اين كار را به عنوان يك تنبيه بروز ندهيد، بلكه آنرا نتيجه اي طبيعي از عملي پرخاشگرانه بدانيد ، كاري كه هركسي كه چيزي را شكسته باشد بايد انجام دهد.
    همچنين مطمئن شويد كه كودك‌تان وقتي پايش را از حدود فراتر مي‌گذارد حتما عذرخواهي كند ، حتي اگر مجبور باشيد خودتان وي را نزد فرد آسيب‌ديده ببريد و تا زماني كه عذرخواهي كند صبر كنيد. عذرخواهي وي ممكن است در وهله‌ي اول رياكارانه به نظر آيد ولي درس مورد نظر را در نهايت خواهد آموخت.
    به رفتار خوب جايزه دهيد.
    به جاي اينكه تنها وقتي كه وي كار بدي مي‌كند به وي توجه نشان دهيد، سعي كنيد وقتي كار خوبي مي‌كند هم او را تشويق كنيد. مثلاً: وقتي از او مي‌خواهند نوبت بازي را به ديگري بدهد، به جاي اينكه موس را از جايش بكند جاي خود را به كودك ديگري كه منتظر است مي دهد، بگوييد كه چقدر به او افتخار مي‌كنيد. به او نشان دهيد كه كنترل نفس و حل دعوا رضايت‌بخش‌تر از برخورد فيزيكي با ديگر كودكان است و نتايج بهتري در پي دارد. تقويمي روي در يخچال يا در اتاق خوابش بگذاريد، و به وقتهايي كه مي‌تواند عصبانيت و خشم خود را كنترل كند، به وي با چسب‌هاي رنگي جايزه دهيد. وقتي تعداد خاصي از اين چسب‌ها را دريافت كرد، يك جايزه‌ي كوچك به وي دهيد – مثل رفتن به شهر بازي، يا يك اسباب بازي جديد.
    وقت تماشاي تلوزيون را كاهش دهيد.
    كارتون‌ها و ديگر برنامه‌هاي به ظاهر معصومانه‌ي كودكان گاه سرشارند از داد و فرياد، تهديدها، هل دادن‌ها، يا برخورد‌هاي فيزيكي. پس سعي كنيد به برنامه‌هايي كه تماشا مي‌كند نظارت داشته باشيد ، مخصوصاً اگر پرخاشگر شده باشد. اگر در يك برنامه اتفاقي مي‌افتد كه شما نمي‌پسنديد، در موردش با او حرف بزنيد: «ديدي چطور پسره اون يكي رو هل داد تا چيزي رو كه مي‌خواست بگيره ؟ اين اصلا كار خوبي نيست، هست ؟» ( آكادمي پزشكان اطفال آمريكا پيشنهاد مي‌كند كه بچه‌ها در اين سن حداكثر يك يا دو ساعت برنامه‌ي خوب تلوزيوني را بينند).
    از كمك گرفتن نترسيد.
    برخي كودكان در مقايسه با ديگران مشكل پرخاشگري بيشتري دارند. اگر رفتار كودك مهد كودكي شما مداوم و شديد است، در كارهاي مدرسه و ديگر فعاليت‌هاي گروهي مزاحمت ايجاد مي‌كند، يا به حمله‌هاي فيزيكي به كودكان يا بزرگسالان ديگر مي‌پردازد، با دكتر او مشورت كنيد. به كمك هم مي‌توانيد به ريشه‌ي مشكل پي ببريد و تصميم بگيريد كه آيا مراجعه به يك روان‌شناس يا روان‌پزشك لازم است يا نه. برخي اوقات يك مشكل يادگيري تشخيص داده نشده يا اختلال رفتاري پشت اين عصبانيت و خشم قرار دارد؛ برخي اوقات هم مشكل به خانواده يا مسائل عاطفي بازمي‌گردد. منبع مشكل هرچه باشد، مشاور مي‌تواند به كودك شما در مديرت احساساتي كه به پرخاشگري مي‌انجامد كمك كند، و به او ياد دهد كه چگونه آن احساسات را در آينده كنترل نمايد.
    حل مشكل پرخاشگري در كودك كاري پيچيده است و به صبر و حوصله‌ي زياد نياز دارد. ولي با كمك گرفتن مي‌توانيد به نحو بهتري به هدايت عاطفي موردنياز كودك بپردازيد تا رفتار ناشايست خود را پشت سر بگذارد.
    #10 ارسال شده در تاريخ 24th August 2011 در ساعت 21:12

صفحه 1 از 4 123 ... آخرینآخرین

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •