27 آوريل سال 1994 برابر با 8 ارديبهشت ماه سال 1379 مصادف است با هفدهمين سالگرد فوت سوشاي اوياما. ژاپني ها كيوكوشين كاراته اوياما را كاراته دعوا و خشن عنوان مي كردند اما اوياما به شاگردانش مي گفت:" اين كاراته جنجالي و خشن نيست بلكه بودو كاراته است". مبارزان كيوكشين كاراته در زمره رزمي ترين و سخت ترين مبارزان جهان هستند و مسابقات بدون هيچ پوشش و حفاظتي اجرا مي گردد و هيچ گونه طبقه بندي وزني نيز در آن وجود ندارد. يك رزمي كار بايد برتري اش را قاطعانه اثبات كند پس چرا اوياما آن را بودو كاراته مي ناميد؟ در اين مقاله تعدادي از ايده ها، تفكرات و خصوصويات اخلاقي اوياما را مطرح مي كنيم تا بتوانيم به كيوكوشين اوياما نزديك تر شويم. در كاراته تنها قدرت كافي است؛ چرا كه كيوكشين تنها به خاطر قدرتي كه در روش آموزش آن وجود دارد معروفيت جهاني پيدا نكرده است بلكه به اين دليل است كه آداب رايج در زندگي اجتماعي آنرا محترم مي شكارد.
پيروان واقعي هنرهاي رزمي در واقع هيچ نيازي به نمايش قدرت در مقابل ديگران در خود احساس نمي كنند و ترساندن مردم را خفت و رسوايي براي خود مي دانند. هنگامي كه در هنرهاي رزمي اثري از رقابت سنگين نباشد در واقع چيزي شبيه رقص مي شود. ذن كاراته است و كاراته ذن واقعي است. مطالعه و تحقيق در روش رزمي مانند بالا رفتن از صخره است. به راحتي ادامه بده و بدون استراحت به پيش برو. استراحت مجاز نيست چون باعث ركود و عقب افتادن از دست يابي به موفقيت مي شود. پشتكار شبانه روزي باعث پيشرفت فنون مي شود. استراحت حتي به مدت يك روز منجر به ركود مي گردد. كاراته نياز به آموزش و تمرينات سخت و جدي دارد كه نسبتاً اين تمرينات قواي جسماني را افزايش مي دهد. اما تقويت قواي جسماني تنها هدف كاراته نيست چرا كه آنچه كاراته را از ساير ورزشهاي مشابه ممتاز مي سازد تاكيدي است كه بر روي رشد و بلوغ روحي و ذهني دارد. قدرت كاراته انكار ناپذير است چرا كه تمامي بدن در حكم اسلحه اي مي شود كه قادر به كارهايي است كه در چشم فرد مبتدي باور نكردني است. كاراته مانند كوه يخي است كه قدرت تنها نوك آن را تشكيل مي دهد و عمق و معناي آن بيش از اين هاست. من معتقدم يك پيرو واقعي هنرهاي رزمي بايد آماتور باقي بماند. راه كاراته همان راه هنرهاي رزمي است. راه ادب و نزاكت در رفتار روزانه. تمام اين راهها به يك جا ختم مي شود. آن راه حقيقي انسان است كه در نهايت به بهشت منتهي مي شود. ذن در درون و اطراف ماست. اهميت و بزرگ بودنش به خاطر دست يافتني و قابل حصول بودن آن است. ذن وحدت كامل جسم و اهداف و روح است.