نگاهى به ادوار گذشته بازى هاى المپيك - صفحه 3
صفحه 3 از 3 نخستنخست 123
نمایش نتایج: از شماره 21 تا 25 , از مجموع 25

موضوع: نگاهى به ادوار گذشته بازى هاى المپيك

  1. shahpoor آواتار ها
    shahpoor
    مدیر سابق
    Jul 2008
    16,027
    1,695
    تشکر شده : 14,725

    پیش فرض

    بيست و يكمين دوره (۱۹۸۸ سئول)
    تحت تأثير دوپينگ بن جانسون





    اين دوره از بازى ها كه با شركت ۸۳۹۱ ورزشكار شامل ۲۱۹۴ زن از ۱۵۹ كشور در ۲۳۷ رشته و ماده در سئول پايتخت كره جنوبى برگزار شد، و ۲۷۲۲۱ داوطلب و كمك رسان (Volunteers) را در خدمت خود داشت و ۱۱۳۳۱ خبرنگار از سطح جهان آن را پوشش خبرى دادند، بشدت تحت الشعاع ماجراى دوپينگ بن جانسون قرارگرفت و اين دونده كانادايى پس از فتح پرشكوه و قاطعانه «دو»ى ۱۰۰ متر مردان و در هم كوبيدن رقبايش در فينال، در آزمايش هاى پايان مسابقه گرفتار آمد و رويكردش به ماده ممنوعه و نيروزاى استانوزولول به اثبات رسيد. پس از افشاى شوك آور اين موضوع كه جهان را تكان داد، ركورد جهانى جديد و ۹‎/۷۸ ثانيه اى او نيز مردود و مدال طلايش پس گرفته شد و وى به عنوان بزرگترين و خبرسازترين دوپينگى در تاريخ المپيك ها انتخاب گشت. اما «سئول» قهرمانان بهترى هم داشت كه از اين قرار بودند: كريستا لودينگ روتن برگر در حالى يك مدال نقره در رشته دوچرخه سوارى برد كه در اوايل همان سال (۱۹۸۸) در بازى هاى المپيك زمستانى يك مدال را هم در اسكيت روى يخ تصاحب كرده بود و به اين ترتيب او اولين كسى شد كه در يك سال واحد مدال هاى هر دو المپيك متفاوت فوق را كسب كرده است.
    استفى گراف تنيسور زن آلمانى پس از فتح هر ۴ گرنداسلم اين ورزش در المپيك هم قهرمان شد. گرك لوگانيس شيرجه روى امريكايى بعد از فتح هر دو قسمت شيرجه از «سكو» و «تخته» در المپيك ۱۹۸۴ لس آنجلس، آن كار را در كره جنوبى هم تك رار كرد. فلورانس گريفيت جوينر از امريكا نيز هر دو «دو»ى ۱۰۰ و ۲۰۰ متر زنان را با زمان هايى محيرالعقول فتح كرد و با اين كه در دوپينگى بودن او هم شكى وجود نداشت (و ركوردهاى وحشتناك! وى نيز به بهترين شكل مؤيد همين قضيه بودند) اما چون كشورش در كميته بين المللى المپيك صاحب نفوذ بود، ماجراى او را پنهان نگه داشت و سال ها بعد كه گريفيت جوينر در حالت خواب در خانه مسكونى اش در ۳۸ سالگى براثر ايست قلبى درگذشت، سند تازه اى در خصوص فشار استفاده مفرط از استروييدها به قلب وى و متخلف بودن او به دست آمد. در سواركارى و قسمت درساژ براى اولين بار برنده هر ۳ مدال، زن بودند و در شناى زنان و مردان كريستين اوتو از آلمان شرقى و مت بيوندى از امريكا بر همگان سايه انداختند. اوتو با بردن ۶ طلاى زنان نه تنها بهترين شناگر بلكه برترين ستاره كل المپيك شناخته شد و بيوندى هم ۷ مدال شناى مردان را گرفت كه ۵ تاى آن به رنگ طلا بود و از اين ۵ مدال ۲ عدد در مواد انفرادى (۵۰ و ۱۰۰ متر كرال) حاصل آمد. در رشته فوتبال برزيل با دنيايى اميد براى كسب اولين طلاى المپيكى اش در اين رشته به فينال رسيد، اما در اين مرحله به شوروى باخت.

    اولین عضو پاتوق
    #21 ارسال شده در تاريخ 16th August 2008 در ساعت 08:16

  2. shahpoor آواتار ها
    shahpoor
    مدیر سابق
    Jul 2008
    16,027
    1,695
    تشکر شده : 14,725

    پیش فرض

    بيست و دومين دوره (۱۹۹۲ بارسلونا)
    ۶ طلا براى «ويتالى شربو»





    براى اولين بار، مسابقات بسكتبال المپيك ها به روى حرفه اى ها گشوده شدند تا روحيه آماتورى و خصلت هاى اصيل المپيك ها زير پا گذاشته شود و اهداف اوليه اين بازى ها به كلى از يادها برود. بيشترين بهره را از اجراى قانون جديد فوق، امريكا برد كه ستاره هاى ليگ حرفه اى بسكتبال (A.B.N) خود را راهى بارسلونا كرد و با مردانى نامدار چون جوردن، باركلى، اوينگ، جانسون و لرى برد طلاى مسابقات را با برترى چشمگير خود بر رقبا تصاحب كرد و نمايش اين ستاره ها چشم ها را خيره ساخت. اين اولين تيم از جمع تيم هاى موسوم به رؤيايى «يك تا ۳» امريكا بودند كه در مسابقات بسكتبال المپيك هاى ۹۲ تا ۲۰۰۰ و بخصوص دو مورد اول ميدان را قبضه كردند و مدال هاى طلاى اين رشته را به جيب زدند و اين نوار طلايى تا بازى هاى ۲۰۰۴ آتن قطع نشد. با اين حال بيشترين طلا در «بارسلونا ۹۲» نصيب «ويتالى شربو»ى روسى شد كه ۶ مدال زرين ژيمناستيك را مال خود كرد. البته در آن دوره به رغم تجزيه شدن اتحاد شوروى و تشكيل ۱۵ كشور مختلف تمامى ايالات شوروى سابق يك بار ديگر تحت يك نام واحد (تيم هاى متحد يا CIS) پاى در ميدان نهادند و مدال هاى شربو هم به نام چنين تيمى نوشته شد، ضمن اين كه همين كشور در جدول مدال ها نيز اول شد. از همه جالب تر اين كه شربو ۴ طلا از ۶ طلاى خود را در يك روز (روز توزيع مدال هاى تك اسباب) به دست آورد.
    در «دو»ى ۱۰ هزارمتر زنان مدال طلا به دراتو تولو از اتيوپى رسيد تا براى اولين بار يك ورزشكار زن از آفريقاى سياه قهرمان المپيك شود. در پايان مسابقه «دو»ى ۱۰ هزار متر زنان آن المپيك دراتو تولو و الانا مه ير از آفريقاى جنوبى كه سفيد پوست بود و به مقام دوم رسيد، در كنار يكديگر دور افتخار زدند تا المپيك ها برخلاف بسيارى از ادوار خود و بر مبناى اهدافش و ايده آل هاى بنيانگذاران آن واقعاً منادى صلح ملت ها و نزديكى آنها با يكديگر باشد. در اين دوره كه ۹۳۵۶ ورزشكار از ۱۶۹ كشور در ۲۵۷ رشته و ماده به ميدان آمدند و تعداد خبرنگاران مستقر در بازى ها به ۱۳ هزار نفر رسيد، يكى از عجيب ترين و غيرمنتظره ترين بردها را فرمين كاچو روييز از كشور ميزبان در «دو»ى ۱۵۰۰ متر مردان تجربه كرد. در برآوردهاى قبل از آن مسابقه كاچو حتى شانس دار دهم نيز تلقى نشده بود و هيچ كس روى او حساب نمى كرد و بعد از آن با المپيك هم وى هيچ وقت به هيچ جايى نرسيد.
    در نقطه مقابل مرلين اوتى دونده بسيار شايسته «دو»ى ۱۰۰ متر زنان جاماييكا با اين كه فقط ۶ صدم ثانيه از گيل ديورز از امريكا عقب ماند، اما نه فقط طلاى اين ماده را به اين رقيب سپرد، بلكه خود تنها به رتبه پنجم رسيد. اوتى طى ۲۵ سال شركت در مسابقات بزرگ بين المللى به ۱۸ مدال كلاسيك رسيد و تا ۴۲ سالگى براى كشورش مى دويد، اما سهمش از طلاى المپيك ها فقط يكى بود.

    اولین عضو پاتوق
    #22 ارسال شده در تاريخ 19th August 2008 در ساعت 07:58

  3. shahpoor آواتار ها
    shahpoor
    مدیر سابق
    Jul 2008
    16,027
    1,695
    تشکر شده : 14,725

    پیش فرض

    بيست و سومين دوره (۱۹۹۶ آتلانتا)
    يك طلاى غيرمنتظره براى نيجريه





    اين دوره از المپيك هاى تابستانى شروع پرشكوهى داشت، زيرا افروختن مشعل بازى ها را به محمد على كلى بوكسور مسلمان و افسانه اى و محبوب و قهرمان پيشين مشتزنى سنگين وزن جهان (كه سال ها است بيمار است) سپردند، اما روز پس از شروع بازى ها در شهر آتلانتا واقع در ايالت جورجيا امريكا، انفجار يك بمب در پارك المپيك و در شرايطى كه نهضت المپيك صدمين سال برپايى المپيك هاى نوين را گرامى مى داشت، حداقل يك تن كشته و ۱۱۰ نفر مجروح را برجاى نهاد. با اين وجود رقابت هاى آتلانتا بيشتر به خاطر برخى دستاوردهاى خاص ورزشى اش در اذهان مانده است. در اين بازى ها كه ۱۰۳۱۸ ورزشكار از ۱۹۷ كشور را در ۲۷۱ رشته و ماده به رقابت واداشته بود، ۷۹ كشور به مدال رسيدند كه در تاريخ المپيك ها بى سابقه بود و از اين كشورها ۵۳ تا صاحب طلا شدند. كارل لوييس امريكايى و سياهپوست با فتح مجدد پرش طول سومين ورزشكار تاريخ شد كه توانسته است در يك رشته خاص ۴ بار متوالى به قهرمانى برسد. او به چهارمين نفرى هم بدل شد كه در مجموع ادوار شركتش در المپيك ها ۹ طلا گرفته است كه اين تا قبل از عبور مايكل فلپس شناگر جوان امريكايى از دستاورد وى در المپيك جارى در پكن بهترين حدنصاب تاريخ در زمينه تعدد كسب مدال هاى زرين در اين رقابت ها محسوب مى شد. نعيم سليمان اوغلو وزنه بردار بلغارى تبار تيم تركيه نيز اولين و تنها وزنه بردار تاريخ شد كه در سه المپيك متوالى به قهرمانى رسيده است. مايكل جانسون دونده سياهپوست امريكايى هم در «دو»ى ۲۰۰ و هم ۴۰۰ متر قهرمان شد و در اين راه ركورد جهانى ۲۰۰ متر را شكست. اين اولين بار در تاريخ المپيك ها بود كه يك دونده به طور توأمان در هر دو ماده فوق اول مى شد. «دو»ى ۱۰۰متر مردان را داناوان بيلى كانادايى برد و او برخلاف هموطن و سلف خود بن جانسون كه ۸ سال پيشتر پيروزى مشابه خود را به اتهام دوپينگ لغو شده ديده بود، در اين عنوان و كسب آن پايدار و موفق ماند و اين بار خبرى از دوپينگ و اتهامات مرتبط با آن براى كانادايى ها نبود. پس از دو دوره حكومت متوالى ورزشكاران اتحاد شوروى درصدر جدول مدال ها، ميزبانى رقابت ها توسط امريكا و تبعات از هم پاشيدن شوروى و تشكيل ۱۵ كشور مستقل و قرار نگرفتن آنها كنار يكديگر (برخلاف سال ۱۹۹۲) اين فرصت را به امريكايى ها داد كه از روس ها سبقت بگيرند و در جدول مدال ها اول شوند و اين روال به دو المپيك بعدى هم كشيده شد. با اين حال كسى نفهميد چرا كميته بين المللى المپيك (IOC) چرا فقط ۱۲ سال بعد از برپايى بازى ها در لس آنجلس دوباره حكم به ميزبانى امريكايى ها در آتلانتا داده است.تعداد قهرمانان بزرگ «غيرامريكايى» در اين رقابت ها كم نبود و يكى از آنها الكساندر كارلين بود، غول كشتى فرنگى روسيه با كسب دومين طلاى متوالى المپيكى اش در وزن ۱۲۰ كيلوى كشتى فرنگى تعداد مدال هاى زرين جهانى و المپيكى اش را به عدد ۹ رساند و چشم ها را خيره كرد (او در سال هاى بعدى سه طلاى ديگر را به اين مجموعه افزود و به يكى از بزرگ ترين ورزشكاران تاريخ بدل شد)‎/ تيم بسكتبال امريكا براى دومين دوره متوالى از ستاره هاى N.B.A (ليگ حرفه اى بسكتبال امريكا) شكل مى گرفت و مثل ۴ سال پيشتر با اختلاف زياد نسبت به حريفان اول شد، اما جالب ترين و غيرمنتظره ترين طلاى رشته هاى تيمى به نيجريه رسيد. تيمى كه ابتدا برزيل و سپس آرژانتين دو «قدرت» سنتى فوتبال امريكاى جنوبى و آرزومندان اصلى و نامدارتر كسب مدال طلاى اين رشته را ناكام كرد و خود اول شد.

    اولین عضو پاتوق
    #23 ارسال شده در تاريخ 19th August 2008 در ساعت 08:29

  4. shahpoor آواتار ها
    shahpoor
    مدیر سابق
    Jul 2008
    16,027
    1,695
    تشکر شده : 14,725

    پیش فرض

    بيست و چهارمين دوره (۲۰۰۰ سيدنى)

    شلوغ ترين المپيك





    اين دوره از مسابقات تبديل به بزرگترين و شلوغ ترين المپيك تاريخ شد، زيرا ۱۰۶۵۱ ورزشكار از ۱۹۹ كشور دنيا در ۳۰۰ رشته و ماده به رقابت برخاستند و اينها ارقامى بود كه پيشتر در هيچ يك از ادوار اين مسابقات رؤيت نشده بود. به رغم عظمت و وسعت مورد بحث و تعدد ورزشكاران حاضر در عرصه مسابقات با نظم و ترتيب و به شكلى خوب و كم مشكل برگزار شد تا هم اعتبار جديدى حاصل آيد و هم نهضت المپيك همچنان در جهت اهداف خود قدم بردارد.چهره هاى برجسته المپياد بيست و چهارم تابستانى كم نبودند. يكى از آنها بيرگيت فيشر آلمانى بود كه دو طلا در قايقرانى (كاياك) گرفت تا نخستين زن تاريخ باشد كه بين اولين مدال المپيكى تا مدال جديدش ۲۰ سال فاصله افتاده و از جوانى به پيرى (ورزشى) رسيده است. ريوكو تامورا جودوكار مطرح ژاپنى در فينال وزن خود در هر دو المپيك قبلى (بارسلونا و آتلانتا) شكست خورده بود، اما سرانجام در سيدنى به بالاترين مقام و مدال طلا رسيد و آنچه را كه مى خواست، كسب كرد. استيون ردگريو قايقران تمام نشدنى مرد بريتانيا از تمام آنها فراتر رفت، زيرا وى اولين و تنها پاروزن تاريخ شد كه در ۵ المپيك پياپى به مدال طلاى رشته تخصصى اش رسيده است. اين كارى است كه از ۴ طلايى هاى ديگر رشته هاى ورزشى منجمله ال اورتر و كارل لوئيس امريكايى هم در دووميدانى برنيامده بود. پيروزى امريكا در رشته سافت بال زنان عجيب بود، زيرا هر ۳ مسابقه نخست خود را باخت و به نظر مى رسيد كه كارش تمام است، اما ناگهان احيا شد و تمام رقبايى را كه تسليم شان شده بود، در بازى هاى مجدد برد و قهرمان شد.از ورزشكاران پرشمار حاضر در المپيك سيدنى ۴۰۶۹ نفر زن بودند و اين سند و دليل تازه اى در خصوص اشاعه و قدرت گرفتن ورزش زنان در سطح جهان و قدرى نزديكتر شدن شمار ورزشكاران زن حاضر در المپيك به تعداد مردان حاضر در صحنه بود. 46 هزار نفر تحت عنوان داوطلب و افراد متقاضى مشاركت در ميزبانى رقابت ها به برگزارى اين دوره، المپيك يارى رساندند و شمار خبرنگاران حاضر در اين رقابت ها به ۱۶ هزار نفر رسيد كه اين هم يك حد نصاب جديد براى المپيك ها بود. ايان تورپ و گرنت هكت و بخصوص اولى به عنوان شناگران كشور ميزبان حضورى خوش و موفق در اين رقابت ها داشتند و تورپ در حالى ۳طلا برد كه فقط ۱۹ سال داشت و از همان زمان او را تورپيدو (اژدر) ناميدند. با اين حال يكى از جالب ترين شخصيت هاى مسابقات ديويد دوييله جودوكار فرانسوى بود. وى در آستانه اين المپيك نگران سلامتى اش بود، زيرا از ناحيه شانه و گردن درد مى كشيد و همين عوارض وى را در يك سال منتهى به المپيك از اكثر ميدان هاى عمده دور نگه داشته بود. با اين وجود او سربزنگاه خوب و قوى شد و به فينال وزن خود (سنگين وزن) رسيد و در مبارزه اى پاياپاى و پرماجرا در اين مرحله حريف گرانمايه ژاپنى اش شى نيچى شينوهارا را مغلوب كرد و طلا گرفت. در اين دوره رشته هاى ترياتلون (سه گانه) و تكواندو براى اولين بار با در برداشتن مدال هاى رسمى در المپيك به اجرا درآمدند، اما يك بار ديگر فوتبال از آنها فراتر رفت، زيرا كامرون با حذف برزيل و آن هم در شرايطى كه براثر اخراج دو بازيكنش ۹ نفره شده بود چشم ها را خيره و با رسيدن به قهرمانى، دومين مقام اولى پياپى المپيك ها را نصيب قاره سياه و خود را به عنوان جانشين نيجريه (دارنده طلاى ۱۹۹۶) معرفى كرد. مايكل جانسون دونده سياهپوست امريكايى نيز براى دومين المپيك پياپى طلاى ۴۰۰ متر مردن را برد اما برخلاف «آتلانتا ۹۶» به سمت طلاى ۲۰۰ متر خيز برنداشت و پس از اتمام بازى ها، اعلام بازنشستگى كرد.

    اولین عضو پاتوق
    #24 ارسال شده در تاريخ 20th August 2008 در ساعت 07:19

  5. shahpoor آواتار ها
    shahpoor
    مدیر سابق
    Jul 2008
    16,027
    1,695
    تشکر شده : 14,725

    پیش فرض

    بيست و پنجمين دوره (۲۰۰۴ آتن)

    شروع يورش مايكل فلپس





    ۱۰۸ سال پس از احياى بازى هاى المپيك باستان در يونان و برگزارى نخستين دوره المپيك مدرن در پايتخت يونان، اين بازى ها به آتن بازگشت و اين بار هم ركورد كشورهاى حاضر در المپيك شكسته شد و اگر در المپيك قبلى ۱۹۹ كشور پاى در صحنه نهاده بودند. اين بار ۲۰۱ كشور بهترين هاى خود را به ميدان گسيل داشتند. تعداد كل رشته ها و مواد اين مسابقات هم به ۳۰۱ مى رسيد كه يك مورد بيشتر از تعداد ورزش ها و مواد سال ۲۰۰۰ بود. بيش از ۳‎/۵ ميليارد نفر در سطح جهان از طريق تلويزيون به امواج مسابقات و تصاوير و گزارش هاى آن دسترسى داشتند و اين نيز از رقم حاصله در المپيك قبلى، بيشتر بود.يكى از وجوه جالب و بسيار مورد توجه در اين رقابت ها تلاش «مايكل فلپس» از امريكا براى عبور از ركورد ۷ طلاى هموطن معروفش مارك اسپيتز در المپيك ۱۹۷۲ مونيخ در مسابقات رشته شنا بود. فلپس ۱۹ ساله ظاهراً در اين كوشش و يورش ناكام بود زيرا بيشتر از ۶ طلا و دو برنز نبرد اما همين مجموعه فوق العاده هم وى را به ستاره اين المپيك بدل كرد (فلپس امسال سرانجام در پكن به هدفش رسيد و هر ۸ طلاى مورد نظرش را در مسابقات شنا گرفت تا از دستاورد ۳۲ سال پيشتر اسپيتز فراتر رود)‎/
    «لئون تين زيليارد فان مورسل» اولين دوچرخه سوار زن تاريخ شد كه تعداد طلاهاى المپيكى اش را در اين رشته به عدد ۴ رسانده و او مجموعاً ۶ مدال المپيكى را در كارنامه اش منظور كرد. بيرگيت فيشر از آلمان هم اولين ورزشكار تاريخ شد كه در هر يك از ۵ دوره المپيك كه در آنها شركت كرده، دو مدال به دست آورده است. او اين كار را در قايقرانى كانو زنان انجام داد. هشام الغروج دونده معروف مرد مراكشى هم ۱۵۰۰ متر را برد و هم ۵ هزارمتر را و از معدود مردان تاريخ المپيك ها شد كه چنين كرده است. در بين زنان هم كلى هولمز بريتانيايى برخلاف تمام پيش بينى ها در هر دو ماده نيمه استقامتى ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر به مقام نخست رسيد. آرژانتين كه سال ها بى نتيجه به دنبال مدال طلاى فوتبال المپيك ها دويده بود نه تنها سرانجام به خواستش رسيد بلكه در ۶ ديدارش در اين المپيك حتى يك گل هم نخورد. مربيگرى تيم ملى اميد آرژانتين با مارچلو بى يلسا بود و گروهى از مستعدترين جوانان فوتبال اين كشور شامل كارلوس ته وز در آن تيم، توپ مى زدند. با اين حال بى يلسا بعد از آن پيروزى بزرگ به خاطر ناراحتى ناكامى هاى قبلى آرژانتين در صحنه هاى ملى از سمت خود استعفا داد. چين براى اين كه نشان بدهد خودش را براى المپيك بعدى (۲۰۰۸ پكن) به نحو احسن آماده خواهد كرد، قوى ترين حضورش را در المپيك ها به نمايش نهاد و با ۳۲ طلا در جدول مدال ها دوم شد. طلاهاى آنان در ۱۴ ورزش مختلف حاصل آمد و براى اولين بار شامل رشته هاى تنيس، دووميدانى مردان، كشتى و قايقرانى كانو هم شد. در تنيس كه چين با تينگ لى و تيان تيان بر سكوى قهرمانى دوبل زنان ايستاد، شيلى هم درخشيد و اولين مدال هاى المپيكى اش را در اين رشته صاحب شد. يكى از اين مدال ها را زوج نيكولاس ماسو و فرناندو گونزالز با فتح قسمت دوبل مردان به دست آوردند ولى كار ماسو در قسمت انفرادى از اين نيز جالب تر بود، زيرا طلاى اين قسمت را هم برد و آن هم در تورنمنتى كه امثال روژه فده رر سوئيسى نيز در آن شركت داشتند.

    اولین عضو پاتوق
    #25 ارسال شده در تاريخ 21st August 2008 در ساعت 08:22

صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •